Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti İle Norveç Krallığı Arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesi

TÜRKİYE CUMHURİYETİ İLE NORVEÇ KRALLIĞI ARASINDA SOSYAL GÜVENLİK SÖZLEŞMESİ İmza Tarihi: 20.07.1978 Resmi Gazete Tarihi: 07.10.1980 Resmi Gazete No: 17128 Yürürlülük Tarihi: 01.06.1981 Ġki devlet arasında Sosyal Güvenlik alanındaki iliĢkileri düzenlemeyi arzu eden Türkiye Hükümeti ile Norveç Hükümeti, Her iki ülkeden birinin vatandaĢlarının diğer ülkenin Sosyal Güvenlik Mevzuatına göre, o tarafın vatandaĢları ile eĢit iĢleme tabi tutulmaları prensibini teyit ederek, Bu prensibin yürürlüğe konması ve bir tarafın ülkesinden, diğer tarafın ülkesine giden her iki ülke vatandaĢlarının, kendi ülkelerinde bulundukları sırada kendi mevzuatlarına göre kazandıkları hakların korunması ve gittikleri ülkede yürürlükte bulunan mevzuatla sağlanan muadil haklardan yararlanmaları hususunda gerekli tedbirlerin alınmasını arzu ederek, AĢağıdaki hususlarda anlaĢmaya varmıĢlardır. BÖLÜM I GENEL HÜKÜMLER Madde 1 ĠĢbu SözleĢme Norveç Krallığı ile Türkiye Cumhuriyeti’ne uygulanacaktır. ĠĢbu SözleĢme, aynı zamanda, Norveç kıta sahanlığına da uygulanacaktır. Mevcut SözleĢmenin uygulanmasında, SözleĢmede aksine bir hüküm yoksa: (a) «Ülke» Norveç bakımından Norveç Krallığı toprakları ve Türkiye Cumhuriyeti bakımından kendi ulusal toprakları, (b) «Mevzuat» madde 2 de belirtilen Kanunlar ve Yönetmelikler, (c) «Yetkili Makam» Norveç bakımından Sosyal ĠĢler Bakanlığı ve iĢsizlik yardımları bahis konusu olduğunda Mahalli Ġdareler ve ÇalıĢma Bakanlığı ve Türkiye bakımından, Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve diğer ilgili Bakanlıklar, (d) «Yetkili Kurum» yardımları sağlamaktan sorumlu olan Kurum; (e) «Sigortalılık Süreleri» hangi mevzuata göre geçmiĢse, o mevzuata göre sigortalılık süresi olarak tanımlanan veya öyle tanınan süreler demektir, (f) «Aylık» ve «Yardım» terimleri; aylık ve yardımlardaki artıĢları veya sırasıyla aylık ve bir yardımla birlikte kabili tediye olan ilave meblağları ihtiva eder, (g) «Sigortalı ġahıs» Norveç bakımından, Madde 2, paragraf 1(a)’da belirtilen mevzuata göre sigortalı olan ve Türkiye bakımından, Madde 2, pa-ragraf 1(b)’de belirtilen mevzuata göre sigortalı olan Ģahıs, (h) «Aile Fertleri» ve «Geride kalan hak sahipleri» terimleri; yardımlar hangi mevzuata göre yapılıyorsa, o mevzuatta böyle tanımlanan veya tanı-nan Ģahıslar demektir. ĠĢbu SözleĢmede kullanılan diğer kelimeler ve ifadeler, ilgili mevzuatta kendilerine verilen manaları haizdirler. Madde 2 Mevcut SözleĢme Hükümleri: (1)(a) Norveç bakımından aĢağıdaki mevzuata uygulanacaktır: – Milli Sigorta ile ilgili(bu Kanunun 12. Bölümü hariç) 17 Haziran 1966 tarihli Kanun, – Milli Sigorta tahtında yardımlara yapılan özel zamlarla ilgili 19 Haziran 1966 tarihli Kanun, – Milli Sigorta tahtında yardımlara ek tazminatlarla ilgili 19 Aralık 1969 tarihli Kanun, – Aile Ödenekleri ile ilgili 24 Ekim 1946 tarihli Kanun, (b) Türkiye bakımından aĢağıdaki mevzuat uygulanacaktır: – Hastalık ve analık, iĢ kazaları ile meslek hastalıkları, malullük, yaĢlılık ve ölüm sigortaları hakkındaki Sosyal Sigortalar Mevzuatı, – Devlet memur ve hizmetlilerini kapsayan T.C. Emekli Sandığı Hakkındaki Mevzuat, – Esnaf ve Sanatkarlar ile Diğer Bağımsız ÇalıĢanlar Hakkındaki Sosyal Sigorta Mevzuatı,(BAĞ-KUR) – Özel sandıklar için hüküm: 506 sayılı kanunun geçici 20’nci maddesine(1964) dahil edilen Sosyal Sigorta Sandıkları. (2) Bu sözleĢme, bu Maddenin (1)’inci paragrafında belirtilen mevzuatı tadil eden ve bunlara mütemmin olan bütün Kanun ve Yönetmeliklere uygulanacaktır. (3) Bundan baĢka, mevcut SözleĢme: (a) Akit Tarafların mutabakatı halinde, yeni bir Sosyal Güvenlik dalı tesis eden bütün kanun ve yönetmeliklere, (b) Mevcut mevzuatın yeni nüfus gruplarına teĢmil edilmesine dair Kanun ve Yönetmeliklerin resmen yayımlanmasını izleyen 6 ay içerisinde diğer Akit Tarafın itiraz etmemesi halinde bahis konusu Kanun ve Yönetmelikler hakkında da uygulanır. Madde 3 Türkiye’deki Norveç vatandaĢları ve Norveç’teki Türk vatandaĢları 2. Maddedeki Türk ve Norveç mevzuatına zikredildikleri sıra ile tabi olacaklardır. Bu sözleĢmede aksine bir hüküm bulunmadığı hallerde, bu Ģahıslar, diğer ülke vatandaĢları gibi, aynı Ģartlarla, aynı haklardan yararlanacaklar ve aynı yükümlülüklere tabi olacaklardır. Madde 4 Madde 3’de zikredilen hüküm aĢağıdaki istisnalara tabidir: (a) Taraflardan birisinin ülkesinde ikamet eden ve iĢ merkezi bu Tarafta bulunan bir müessede istihdam edilen bir Ģahsın bu müessese tarafından diğer taraf ülkesine gönderilmesi halinde, bu Ģahıs hakkında, diğer Taraf ülkesinde kaldığı ilk on iki aylık süre sırasında kendi ülkesinin mevzuatı, Ģahıs orada istihdam ediliyormuĢ gibi, uygulanmaya devam eder. Bu istihdam on iki ayı geçtiği takdirde, diğer Akit Tarafın yetkili makamının veya bu makam tarafından tayin edilen merciin muvafakatı ile kendi ülkesinin mevzuatı bu Ģahıs hakkında uygulanmaya devam edebilir. Bu, milliyetlerine bakılmaksızın bütün iĢçilere uygulanır. Kendileri ayrıca çalıĢmıyorlarsa, bu hükümler, bu kimselerin diğer ülkeye giderken beraber götürdükleri eĢ ve çocuklarına da aynen uygulanır. (b) Demiryolu ve kara ulaĢım müesselerinde gezici personel olarak her iki ülkede çalıĢan kimseler hakkında, müessesenin iĢ merkezinin bulunduğu ülke mevzuatı uygulanır. Ancak söz konusu iĢçi diğer Akit Taraf ülkesinde ikamet etmekte ise, bu iĢçiye, o ülkenin mevzuatı uygulanır. (c) Bir Ģahsın, her iki ülkede faaliyet gösteren bir Ģirkete ait bir uçakta mürettebat olarak istihdam edilmesi halinde, diğer ülke vatandaĢı olmaması ve diğer ülkede ikamet etmemesi kaydıyla, bu Ģahıs hakkında Ģirketin iĢ merkezinin bulunduğu ülke mevzuatı uygulanır. Böyle bir Ģirket tarafından diğer kategorilerdeki personel çalıĢtırılması halinde, söz konusu Ģahsın geçici olarak istihdam edilmek üzere diğer ülkeye gönderildiği durumlarda, Ģirket merkezinin bulunduğu ülke mevzuatı uygulanır. (d) Taraflardan birinin bayrağını taĢıyan bir gemide tayfa olarak çalıĢtırılan bir Ģahıs, geminin bayrağını taĢıdığı ülke mevzuatına tabi olacaktır. ġayet bu kabil bir gemi, diğer ülkede bulunduğu sırada, yükleme, boĢaltma, tamir ve gemide nöbetçilik iĢleri için o ülke vatandaĢlarını çalıĢtırırsa, bu Ģahıslar limanın bulunduğu ülke mevzuatına tabi olurlar. (e) Doğal kaynakların iĢletildiği ve araĢtırıldığı Norveç Kıta Sahanlığı üzerindeki tesislerde iĢi olan kiĢiler hakkında Norveç mevzuatı uygulanacaktır. Aynı hüküm, ilgili kıyı devleti ile yapılan özel anlaĢmaya veya uluslararası hukuka uygun olması kaydıyla, Norveç’e ait olmayan Kıta Sahanlıklarındaki Norveç tesislerinde iĢi olan kiĢiler hakkında da uygulanacaktır. Norveç mevzuatı Svalbard(Spitzbergen) ve Jan Mayen adalarında bulunan kiĢiler hakkında da uygulanır. Ancak, Madde 4(a) mukabil olarak uygulanır. Madde 5 (1) Bu sözleĢme her iki Tarafın Diplomatik Hizmet Mensuplarına uygulanmayacaktır. (2) Bu Maddenin (1)’inci paragrafının hükmü saklı kalmak üzere, 3’üncü madde hükümleri, Diplomatik Misyonlarla Konsolosluklarda istihdam edilen kimseler ile bu Misyonlarla, Konsoloslukların memurlarının özel hizmetlerinde çalıĢtırılan kimselere uygulanır. (3) Ancak, bu Maddenin (2)’inci paragrafının kapsamında bulunan ve Diplomatik Misyon ya da Konsolosluğun temsil ettiği ülkenin uyruğunda bulunan kimse, vatandaĢı bulunduğu Tarafın mevzuatına tâbi olma konusunda tercih hakkını kullanabilir; böyle bir tercih hakkı ancak bir kez kullanılabilir. Bu hak, SözleĢmenin yürürlüğe giriĢini ya da iĢçilerin iĢe giriĢ tarihini izleyen altı ay içinde kullanılır. Tercih hakkı, o tarihte iĢe girmiĢ bulunanlar için SözleĢmenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, diğerleri için istihdam edildikleri tarihten itibaren geçerlidir. Madde 6 Ġki Akit Tarafın yetkili makamları, karĢılıklı mutabakatları ile 3’üncü maddenin genel kuralına baĢka istisnalar da getirebilirler. Aynı Ģekilde, karĢılıklı anlaĢma ile 4. ve 5’inci maddelerde belirtilen istisnaların, icabı halinde, uygulanmamasına izin verebilirler. BÖLÜM II ÖZEL HÜKÜMLER HASTALIK VE ANALIK Madde 7 Akit taraflardan birinin vatandaĢları, öteki ülkede ikamet ediyorlarsa veya öteki ülkede istihdam ediliyorlarsa, diğer ülkenin vatandaĢları için sağlanan hastalık yardımlarına, analık ve lohusalık hallerinde sağlanan yardımların hepsine hak kazanacaklardır. Yardıma hak kazanma ile ilgili aynı mevzuat, bahsi geçen kimsenin sigortalı olduğu memleketin dıĢında kaldığı sürede de uygulanır. AİLE TAHSİSLERİ Madde 8 Diğer ülkede kalmakta bulunan bir ülke vatandaĢları, o ülkede ikamet eden çocukları bakımından, o ülke vatandaĢlarına uygulanan aynı Ģartlarla, aile tahsislerine hak kazanırlar. İŞSİZLİK YARDIMI Madde 9 Diğer Akit Taraf ülkesinde kalmakta bulunan bir Akit Taraf vatandaĢları, kalmakta bulunduğu Taraf vatandaĢlarına uygulanan Ģartlarla iĢsizlik yardımına hak kazanırlar. ÖLÜM YARDIMI Madde 10 (1) Bir ülkenin diğer ülkede bulunan vatandaĢları aynen o ülkenin vatandaĢlarının tabi olduğu kurallar uyarınca ölüm yardımlarına hak kazanırlar. Bu yardımlar, ilgilinin, sigortalı bulunduğu ülkeden baĢka bir ülkede vefat etmesi halinde de sağlanır. (2) Bu sözleĢmeden dolayı veya diğer herhangi bir Ģekilde, eğer aynı ölüm olayı her iki ülkenin mevzuatı tahtında yardımlara hak kazandırmakta ise: (a) Ölüm yardımı, ölüm hangi taraf ülkesinde meydana gelmiĢse sadece o ülke mevzuatına göre ödenir, veya (b) Ölümün her iki Akit Taraf ülkesinde vuku bulmamıĢ olması halinde, ölüm yardımı sadece, sigortasından dolayı bu yardıma mütehak olan ilgilinin ölüm tarihinden evvel son olarak sigortalı bulunduğu Taraf mevzuatına göre ödenir. İŞ KAZALARI VE MESLEK HASTALIKLARI Madde 11 Zamlar ve munzam yardımlar dahil, iĢ kazaları ve meslek hastalıkları ile ilgili olarak bir ülkede ödenen yardımlar, yabancı uyruklular için mevcut kısıtlayıcı hükümlere ve ikamet koĢullarına bakılmaksızın öteki ülke vatandaĢlarına ödenir. Madde 12 ĠĢ esnasında meydana gelen yeni bir kaza için tazminat, yeni kazanın sebebiyet verdiği çalıĢma kapasitesindeki azalmaya ve bedeni ya da akli meleke kaybına göre ve yeni kazanın vuku bulduğu ülkedeki mevzuat uyarınca tespit edilir. Eğer hasta her iki ülkede aynı hastalığın, aynı risklerini doğuran bir iĢte istihdam edildikten sonra meslek hastalığı ortaya çıkmıĢ ise, bu iĢin en son yapıldığı ülkedeki sigorta sistemi yardımı ödemekle mükelleftir. Eğer böyle bir meslek hastalığı bir ülkenin sigorta sisteminden yardım yapılmasına hak kazandırmakta ise, bu ülkenin sigorta sistemi, hastalığın öteki ülkede ilerlemesi halini de kapsamına alır; Ģu Ģartla, bir hastalığın ilerlemesi ikinci ülkede böyle bir hastalığın risklerine neden olacak bir istihdama bağlı tutulmasın. YAŞLILIK AYLIKLARI, MALÜLLÜK YARDIMLARI VE GERİDE KALAN HAK SAHİPLERİNE SAĞLANAN YARDIMLAR Madde 13 Norveç Mevzuatının Uygulanması: Bu madde’de aksine bir hüküm bulunmaması halinde, Türk vatandaĢları, aile reisinin yaĢlılığı, malullüğü ve ölümü hallerinde, Norveç vatandaĢlarının tabi oldukları aynı koĢullar tahtında, Milli Sigorta ile ilgili Norveç Kanunlarına göre ek yardımlar dahil olmak üzere aylıklara hak kazanırlar. Türk vatandaĢları 1966 tarihli Milli Sigorta Kanununun yürürlüğe girmesinden önceki sürelerin sigortalılık süresi olarak nazarı itibare alınmasında, Norveç vatandaĢları ile aynı haklara sahip olacaklardır. Türk vatandaĢları ile ilgili munzam aylıklar, Norveç vatandaĢları ve yabancı mülteciler dıĢındaki sigortalıları telafi tazminatına iliĢkin hükümlere göre hesaplanacaktır. Yukarıda belirlenen hükümler uyarınca bağlanmıĢ bir aylık yardımı alan kimsenin Türkiye’de ikamet etmesi dolayısı ile durdurulamaz, indirilemez, tadil edilemez veya geri alınamaz. Yukarıda belirtilen hükümler uyarınca verilen yardımlar, üçüncü ülkede mukim Türk vatandaĢlarına Norveç vatandaĢlarına uygulanan koĢullar ve aynı ölçüler içerisinde ödenecektir. Türk vatandaĢları da, Norveç vatandaĢları gibi, sadece temel yardıma bakım yardımlarına ve tazminat zamlarına ancak Norveç’te mukim oldukları sürece hak kazanırlar. YaĢlılık aylığı, ilgili Ģahsın aylığa hak kazanma yaĢına eriĢtiği zaman Türkiye’de ikamet etmesi halinde de ödenir. Geride kalan hak sahiplerine verilen aylığa hak kazanma durumu, geride kalan hak sahibinin sigortalının ölümü tarihinde Türkiye’de ikamet etmekte olmasından dolayı etkilenmez. Madde 14 Türk Mevzuatının Uygulanması: (1) Türkiye sınırları içinde ikamet eden Norveç vatandaĢları maluliyet yaĢlılık ve geride kalan hak sahipleri aylıkları konusunda Türk mevzuatına göre sigortalılık hakkı bakımından Türk vatandaĢları ile eĢit muamele görürler. (2) Bu maddenin (6)’ıncı fıkrası hükümlerine bağlı olarak, Norveç vatandaĢları ve hak sahipleri Türk mevzuatına göre malullük, yaĢlılık ve geride kalan hak sahipleri aylıklarına Türk vatandaĢlarına uygulanan aynı kurallar çerçevesinde hak kazanırlar, Ģu kadar ki, bu kiĢilerin anılan mevzuat hükümlerine uygun olarak en az toplam 12 ay süre ile sigortalı olmuĢ olmaları gerekir. (3) Bir Norveç veya Türk vatandaĢı veya hak sahipleri münhasıran Türk mevzuatına göre geçirdikleri sigortalılık veya prim ödeme süresi dikkate alınınca bir aylığa hak kazanma koĢulunu yerine getiremediği takdirde, ilgili kiĢinin Norveç mevzuatına göre geçirdiği ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiĢ sigortalılık veya prim ödeme süresi imiĢ gibi dikkate alınır, Ģu kadar ki, anılan sigortalılık veya prim ödeme süresi ile anılan ikamet süresi aynı zamana rastlamamalıdır. (4) Yukarıdaki fıkranın uygulanması bakımından müddetlerin birleĢtirilmesi için gerekli sürelerin çevriliĢi aĢağıdaki kurallara göre yapılır: (a) Norveç’te geçirilen ikamet süresinin her yılı, Türk mevzuatına göre üçyüzaltmıĢ gün prim ödeme süresine eĢittir. (b) Norveç’te geçirilen ikamet süresinin her bir ayı, Türk mevzuatına göre otuz gün prim ödeme süresine eĢittir. (5) Yukarıdaki (3) ve (4)’üncü paragraflara göre hak kazanılan aylıkların hesaplanmasında 15’inci maddenin (1)’inci paragraf hükümleri uygulanır. (6) Bir Norveç vatandaĢı veya hak sahipleri Türk mevzuatına göre malüliyet aylığı veya yaĢlılık aylığı veya-onun geride kalan hak sahipleri bakımından-geride kalan hak sahipleri aylıklarına hak kazanma koĢullarını yerine getirdiği takdirde, bu Norveç vatandaĢının veya hak sahiplerinin bu gibi aylık veya aylıklara hak kazanmaları aĢağıdaki ek Ģartların yerine getirilmesine bağlıdır. (a) Maluliyet aylığı bakımından, maluliyeti takibeden iĢ göremezlik halinin Norveç vatandaĢının Türkiye’de ikameti sırasında meydana gelmiĢ olması, (b) Erken yaĢlılık aylığı bakımından, böyle bir aylığa hak kazanılmasını gerektiren Ģartların Norveç vatandaĢının Türkiye’deki ikameti sırasında meydana gelmiĢ olması, (c) Hak sahipleri aylıkları bakımından sigortalı Norveç vatandaĢının ölümünün Türkiye’deki ikameti sırasında vuku bulması. Madde 15 Aylığın miktarı; aylığın, yukarıda zikredilen hükümler uyarınca hesaplanan ve Türkiye’deki aylık-kazanma yıl sayısı ile Türkiye ve Norveç’teki toplam aylık kazanma yıl sayısı arasındaki nispete tekabül eden kısmını teĢkil edecektir. Yukarıda zikredilen hükümler uyarınca bağlanan aylıklar, sadece hak sahibinin Norveç’te ikamet etmesi nedeniyle durdurulamaz, indirilemez, tadil edilemez veya geri alınamaz. Ġlgili Ģahıs; aylık almaya müstehak olma yaĢına eriĢtiği zaman Norveç’te ikamet etse dahi, kendisine yaĢlılık aylığı bağlanır. Sigortalının ölümü tarihinde geride kalan hak sahibinin Norveç’te ikamet etmesi, geride kalan hak sahiplerine verilen aylığa hak kazanmayı etkilemez. BÖLÜM III ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER GEÇİCİ VE SON HÜKÜMLER ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER Madde 16 Her iki ülkenin yetkili makamları veya bu yetkili makamlarca tayin edilen merciler, bu SözleĢmenin uygulanması için lüzumlu hükümlere iliĢkin anlaĢmalar akteder ve bu SözleĢmenin uygulanmasını kolaylaĢtırmak maksadıyla irtibat bürolarını tayin ederler. Kendi Kanun ve Yönetmeliklerinde vuku bulan bütün önemli tadilatlar hususunda birbirleriyle muhabere ederler. Madde 17 Bu SözleĢmenin uygulanmasında Akit Tarafların Yetkili Makamları ve Kurumları birbirlerine, sanki kendi mevzuatlarını tatbik ediyormuĢ gibi hareket ederek aynı ölçüde yardımcı olurlar. Bu yardımlar ücretsiz sağlanır. Akit Taraf Makamları ve Kurumları birbirleriyle ve ilgili Ģahıslarla doğrudan doğruya yazıĢma yapabilirler. Lüzum hasıl olduğu takdirde, diğer ülkenin makamlarına o ülkenin Elçilik veya Konsolosluk kanalıyla da müracaat edebilirler. Elçilik ve Konsolosluk makamları; özel bir vekâletname olmaksızın temsil ettikleri vatandaĢlarının menfaatlerini idame ettirmek için gerekli olan bütün malumatı toplamak amacıyla, diğer ülkenin makamlarına ve kurumlarına doğrudan doğruya müracaat edebilirler. Bu SözleĢmenin uygulanması ile ilgili olarak Taraflardan birinin yetkili makamına veya kurumuna gönderilen müracaatlar, diğer ülkenin resmi dili ile yazılmıĢ olsa dahi mevkii muameleye konulacaktır. Ancak, makamlar ve fertler arasındaki yazıĢmalar ingilizce olarak yapılır. Madde 18 Bir Akit Taraf mevzuatında bulunan, bu mevzuatın uygulanması sırasında ibrazı gerekli vesikalar veya dokümanların vergiden ve harçtan muaf tutulmasına dair hükümler, bu SözleĢmenin uygulanması sırasında diğer Taraf makam ve kurumlarına ibrazı gerekli olacak vesika ve dokümanlara da teĢmil edilir. Bu SözleĢmenin uygulanması sırasında ibrazı gerekli vesika ve dokümanlar Elçilik veya Konsolosluk tasdikinden muaftır. Madde 19 Akit Taraflardan birinin mevzuatına göre belirli bir süre içinde Akit Tarafın bir makamına verilmiĢ olması gereken bir talep, bildirge veya dilekçe aynı süre içinde karĢı tarafın mütekabil makamına verilmiĢ ise, zamanında birinci Akit Taraf makamına verilmiĢ sayılır. Bu gibi hallerde talebi, bildirgeyi veya dilekçeyi alan diğer Taraf Makamları, bunları vakit kaybetmeksizin birinci Tarafın yetkili makamına intikal ettirir. Madde 20 Bu SözleĢme uyarınca kabili tediye olan ödemeler ödemeyi yapan ülkenin parası ile muteber olarak yapılabilir. Taraflardan birinin ülkesinde para üzerinde tahditler tatbik edilmesi halinde, her iki Akit Taraf, bu sözleĢme gereğince ödenecek meblağların ülkeler arasında transferini sağlamak için gerekli olan tedbirler üzerinde derhal mutabakata varacaklardır. Diğer Akit Taraf ülkesinde bulunan Ģahıslara ödenecek aylıklarla ilgili ödeme usulü 16’ncı maddede belirtildiği Ģekilde anlaĢma ile tespit edilecektir. Madde 21 Bu SözleĢmenin uygulanması ve yorumlanması ile ilgili olarak çıkacak anlaĢmazlıklar Akit Tarafların Yetkili Makamları arasında müzakere yoluyla çözümlenir. Müzakereler yoluyla üç ay içerisinde hiçbir mutabakata varılamamıĢ olması halinde, ihtilaf, terkibi ve kullanacağı muhakeme usulü Akit Taraflar arasında mutabakat ile tespit edilecek olan bir hakem kuruluna intikal ettirilecektir. GEÇİCİ ve SON HÜKÜMLER Madde 22 ĠĢ bu SözleĢme hükümleri; SözleĢmenin yürürlüğe giriĢinden evvel vukua gelmiĢ olaylar hakkında da uygulanır. Ancak yürürlüğe giriĢ tarihinden evvel bu SözleĢmeye göre hiç bir yardıma hak kazanılmaz. Bu SözleĢmenin uygulanmasında SözleĢmenin yürürlüğe giriĢ tarihinden evvelki ikamet, sigortalılık ve prim ödeme süreleri nazarı itibare alınacaktır. Madde 23 Bu SözleĢme yürürlüğe giriĢ tarihinden itibaren on ik ay süreyle yürürlükte kalacaktır. Bundan sonra, Akit Taraflardan birinin hükümeti tarafından yazılı olarak fesih ihbarında bulunulmadığı takdirde bir yıllık sürelerle yürürlükte kalacaktır. SözleĢmenin fesih ihbarı bir yıllık sürenin sonundan üç ay evvel yapılacaktır. Feshedilmesi halinde SözleĢme, fesih içinde yapıldığı bir yıllık sürenin sonunda yürürlükten kalkar. Fesih halinde, bu SözleĢme hükümleri, milliyet ve diğer ülkede ikametten ötürü, yardımlara hak kazanma bakımından her iki ülkenin milli mevzuatlarında zikredilen tahditlerle ilgili hükümler nazarı itibare alınmaksızın, kazanılmıĢ olan haklara uygulanmaya devam edecektir. Bu SözleĢmenin yürürlükten kalkmasından evvel tamamlanmıĢ sigortalılık süreleri ve ikamet sürelerine müsteniden kazanılmıĢ olan haklar için, bu SözleĢme ve onunla ilgili anlaĢmalar hükümleri, özel bir anlaĢma ile tespit edilecek Yönetmeliğe göre uygulanmaya devam edecektir. Madde 24 Bu SözleĢme onaylanacak ve onay belgeleri mümkün olan en kısa zamanda Oslo’da teati edilecektir. Bu SözleĢme, onay belgelerinin teati edildiği ayı takibeden ikinci ayın birinci günü yürürlüğe girecektir. Hükümetlerince usulüne uygun olarak yetkili kılınmıĢ olan aĢağıda imzaları bulunan kimseler, yukarıdaki hususları tasdik zımnında bu SözleĢmeyi imzalamıĢlardır. ĠĢbu SözleĢme Oslo’da 20 Temmuz 1978 günü Ġngilizce olarak ve her metin eĢit Ģekilde geçerli olmak üzere iki nüsha halinde hazırlanmıĢtır.