isverenim.com
Duyuru
Duyuru

Yemek Kartı/Çeki/Kuponuna Yüklenen Tutarın Prime Esas Kazanca Dahil Edilmemesi Hakkında Yargı Kararı

  • Tarih

D A N İ Ş T A Y Onuncu Dairesinin 08.05.2024 tarihli2024/1853 sayılı (Esas No: 2023/170) Kararı ile,

(Karar özetinde;)

"…yemek kartı/çeki/kuponunun, yemek bedelinin ödenmesi dışında hiçbir mecrada ve nakit ya da nakit yerine geçecek şekilde başka hiçbir amaçla kullanılamaması halinde, bahse konu yemek yardımının sosyal yardım niteliğini koruması ve işçiye emeği karşılığı verilen ücret ya da yan ödemeler vasfını taşımaması nedeniyle "aynı yardım" kapsamında değerlendirilerek yemek kartı/çeki/kuponuna yüklenen tutarın prime esas kazanca dahil edilmemesi gerekmektedir.” denilerek,

12/05/2010 tarihli ve 27579 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin, 11/11/2022 tarihli ve 32010 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen 97. maddesinin 7. fıkrasının (a) bendinin ve bu düzenlemeye dayanılarak Sosyal Güvenlik Kurumu Sigorta Primleri Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanan 02/12/2022 tarihli, 2022/22 sayılı, "Yemek Bedeli" konulu Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4. maddeleri iptal edilmiştir.

Yemek kartı/çeki/kuponuna yüklenen tutarın prime esas kazanca dahil edilmemesine yönelik söz konusu karar SGK tarafından henüz yürürlüğe girmemiş olup, Kurum tarafından düzenleme/duyuru yapılıncaya kadar mevcut uygulama çerçevesinde hareket edilmesi tavsiye edilmektedir.

Ekli belgeler

PDF DokümanPDF · Arşiv belgesi Aç ↗
Ekli belgenin metni: Doküman

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

DAVACI

:

VEKİLİ

:

DAVALI

: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı / ANKARA

UETS: 35773-73770-62988

VEKİLİ

: Av. Elif Görgü / Aynı yerde

DAVANIN KONUSU

: 12/05/2010 tarihli ve 27579 sayılı Resmi Gazete'de

yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin, 11/11/2022 tarihli ve 32010 sayılı

Resmi

Gazete'de

yayımlanan

Sosyal

Sigorta

İşlemleri

Yönetmeliğinde

Değişiklik

Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen 97. maddesinin 7. fıkrasının (a)

bendinin ve bu düzenlemeye dayanılarak Sosyal Güvenlik Kurumu Sigorta Primleri Genel

Müdürlüğü tarafından yayımlanan 02/12/2022 tarihli, 2022/22 sayılı, "Yemek Bedeli" konulu

Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4. maddelerinin iptali istenilmektedir.

DAVACININ_İDDİALARI

: Davacı tarafından; yemek kartı sektörünü temsil

etmek üzere yemek kartı şirketleri ve sektörde çalışanlar tarafından kurulmuş bir dernek

olduğu, amaç ve faaliyetleri arasında, kamu kurumları ve yerel merciler nezdinde yemek

kartı sektörünü temsil etmenin, yemek kartını tanıtmanın, yemek kartı faaliyetlerinin

dayanağını oluşturan her türlü mevzuatın günün

sağlayacak

çalışmalarda

bulunmanın, sektörün

ihtiyaçlarına göre şekillenmesini

görünümünü

sürekli

takip ederek

iyileştirmenin, toplumun sağlıklı beslenmesi ile ilgili faaliyetlere dahil olmanın bulunduğu,

davaya konu Yönetmelik ve ilgili Genelge hükümlerinin yemek kartı sektörünü de etkilemesi

karşısında, huzurdaki davayı açmakta hukuki menfaatinin, dolayısıyla sübjektif dava

ehliyetinin olduğu; esasa ilişkin olarak, dava konusu düzenlemelerin kanuna aykırı olarak

gerçekleştirildiği, amacını aşan bu düzenlemelerle birlikte bu güne kadar ayni olarak kabul

edilen ve sosyal yardım amacı taşıyan yemek yardımına prim yükü getirildiği, böylece

işveren için ilave prim maliyeti yüklendiği gibi, çalışan işçi bakımından da en temel sosyal

hak olan yemek yardımını daraltacak bir süreç başlatıldığı, 5510 sayılı Kanun'da ayni

yardımların açıkça prime esas kazançtan muaf tutulduğu, Kanun’un bu açık hükmünün

aksine daha alt seviyedeki yönetmelik ve genelge ile düzenleme getirilerek ayni yardımların

prime esas kazanca tabi tutulmasının normlar hiyerarşisine aykırı olduğu, esasen sosyal bir

yardım olarak yemeğin fatura karşılığı veya yemek çeki/kartı vasıtasıyla sağlanmasının,

yemeğin iş yerinde veya dışarda yenmesinin, yemeğin ayni yardım ve sosyal yardım

niteliğini değiştirmeyeceği, yerleşik Yargıtay kararlarının da bu yönde olduğu, hal böyleyken

yapılan düzenlemeler ile Kanun’un açık hükmüne ve yargı kararlarına aykırı olacak şekilde

yemek yardımının ayni veya nakdi olmasına göre değil, yemeğin nerede yenildiğine göre bir

ayrıma gidildiği, yani Yasada olmayan bir düzenlemenin, yönetmelik ve genelgeyle

getirilmek istendiği, ancak normlar hiyerarşisi gereği, alt basamaktaki normun, üst

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

basamaktaki norma uygun olmak zorunda olduğu dikkate alındığında dava konusu edilen

Yönetmelik değişikliği ile bu Yönetmelik değişikliğine dayanılarak düzenlenen 2022/22 sayılı

Genelgenin 2.1.2 ve 2.1.4 madde hükümlerinin normlar hiyerarşisine aykırı olduğu ve bu

nedenle iptal edilmesi gerektiği, dava konusu düzenleme ile işveren, çalışan ve yemek

hizmeti sağlayıcıları (lokanta, restoranlar) bakımından eşitsizlik yaratıldığı ve çalışma

barışının bozulmasına neden olunduğu, zira iş yerinde yemek veren işveren, yemek hizmeti

için ödediği bedel nedeniyle herhangi bir prime tabi olmadığı halde iş yerinde yemek verme

imkânına sahip olmayan, ancak bu yemek hizmetini dışardan temin eden işverene prim

yükü getirildiği, bu düzenlemelerin iptal edilmemesi halinde işverenler iş yerinde yemek

vermeyi veya yemek bütçelerini sınırlandırmayı tercih edeceklerinden yemek kartı ile yemek

hizmetinin karşılanmasının büyük oranda azalacağı, bu gelişmelerin yemek kartı sektörünün

oluşturduğu teknolojik yatırımı ve alt yapıyı atıl kılacağı ve yemek kartı sistemini sona erme

noktasına getirerek Derneklerini oluşturan şirketlerin ekonomik anlamda faaliyet gösterme

olanağını bitireceği, milyonlarca dolarlık alt yapı yatırımının işlevsiz kalacağı, kısaca iptali

talep edilen düzenleme nedeniyle yemek sektöründe hızlı bir çöküş yaşanması ve

milyonlarca işçi ve işveren arasındaki çalışma barışının bozulmasının kaçınılmaz olacağı

dikkate alındığında açıkça hukuka aykırı olduğu olan düzenlemelerin iptali gerektiği ileri

sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI

: Usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılıp

açılmadığının ve davacının dava açma ehliyetinin olup olmadığının resen incelenmesi ve

2577 sayılı Kanun'a aykırılığının tespiti halinde usul yönünden davanın reddi gerektiği;

esasa ilişkin olarak ise; Kanun'da tahdidi olarak sayılan prime esas alınmayacak

kalemlerin aksine metinde sayılmayan kalemlerin prime esas teşkil edeceğinin açık olduğu,

diğer yandan kanun koyucu tarafından prime esas kazanca dahil olmayan kalemlerin ödeme

şekil ve yöntemine dair bir kısıtlama yapılmadığı, dolayısıyla hükmün yorumlanmasında

davacının ayni yardımlar dışında sayılanların istisnaya tabi tutulacak kazanç tutarının salt

nakdi olarak ödenmiş olması gerektiği yolundaki yorumu hatalı olup tüm ödeme vasıtalarıyla

ödenmesinin de prime tabi olması gerektiği, Kanun metninde bu maddenin uygulanmasına

dair usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceğinin açıkça

belirtildiği, Kurum tarafından yapılan düzenlemelerle prime esas kazançların neler olduğu,

nasıl hesaplanması gerektiği, yemek bedeli adı altında sigortalılara veya sigortalılar adına

üçüncü kişilere yapılan ödemelerin günlük asgari ücretin Kurum Yönetim Kurulu kararıyla

belirlenen yüzde 23,65’inin prime esas kazançtan istisna

tutulmasının gerektiğinin

belirlendiği ve örneklerle de açıklanarak duyurulduğu, esasen yapılan değişikliklerin

anlaşılmayı kolaylaştırmak için bazı ifadelerin yerinin değiştirilmesinden ve daha önce

yemek bedeli için belirlenen günlük asgari ücretin %6’sı oranındaki sabit istisna tutarının

kaldırılarak bu oranı belirleme yetkisinin Kurum Yönetim Kuruluna verilmesi nedeniyle Kurul

kararıyla bu tutarın yaklaşık 4 katına tekabül eden %23,65 oranına yükseltilmesinden ibaret

olduğu, sigortalılara yemek bedeli adı altında sağlanan menfaatin çalışma karşılığı verilmesi

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

ve süreklilik arz etmesi dikkate alındığında ayni yardım olarak nitelendirilerek primden muaf

tutulmasının mümkün olmadığı, kaldı ki bu tür ödemelerin yapıldığı yemek kartları ya da

çeklerinin sadece yemek ihtiyacının karşılanması yolunda kullanılmadığı, yemek dışındaki

ihtiyaçların da karşılanmasında (market alışverişi gibi) kullanımının söz konusu olduğu, bu

nedenle de tam bir ayni yardım olarak kabulünün mümkün olmadığı, sonuç olarak 5510

sayılı Kanun’un 80. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde primden istisna kalemlerin tahdidi

olarak sayıldığı, bu sınırlama ile sigortalıların prim kazancının ve Kurum gelirinin

artırılmasının amaçlandığı, hem sigortalıların hem de Kurum’un gelirlerinde meydana

gelecek faydanın azalmaması amaçlandığı için haksız ve hukuki dayanaktan yoksun

davanın reddi gerektiği savunulmaktadır

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ

: Muhammet Elmalı

DÜŞÜNCESİ

: Davanın

reddine

karar

verilmesi

gerektiği

düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI

: İsmet Can

DÜŞÜNCESİ

: Dava; 12/05/2010

tarihli, 27579

sayılı

Resmi

Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 11/11/2022 tarihli, 32010

sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde Değişiklik

Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değişik 97. maddesinin 7. fıkrasının (a)

bendinin ve bu Yönetmeliğe dayanılarak çıkarılan 2022/22 sayılı Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4.

maddelerinin iptali istemiyle açılmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Prime esas kazançlar"

başlıklı

80. maddesinde: "4 üncü maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamındaki

sigortalıların prime esas kazançları aşağıdaki şekilde belirlenir.

a)Prime esas kazancın hesabında;

1)Hak edilen ücretlerin,

2)Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan o ay içinde yapılan ödemelerin ve

işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine

ödenen tutarların,

3)İdare veya yargı mercilerince verilen karar gereğince yukarıdaki (1) ve (2) numaralı alt

bentlerde belirtilen kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan

ödemelerin, brüt toplamının esas alınır.

b)Ayni yardımlar ve ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev

tazminatı, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu

ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla

belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık

sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin %30’unu

geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarlarının, prime

esas kazanca tabi tutulmaz." kuralı yer almıştır.

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

Uyuşmazlığa konu Yönetmeliğin "Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi

kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançları" başlığını taşıyan 97. maddenin 7.

fıkrasının a) bendinde: "İşveren tarafından iş yerinde veya müştemilatında yemek

verilmemesi şartıyla yemek bedeli adı altında sigortalılara veya sigortalılar için üçüncü

kişilere yapılan her türlü ödemelerin, günlük asgari ücretin Kurum Yönetim Kurulunca

belirlenen oranının fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması sonucunda bulunacak tutarı"n ...

prime esas kazançların hesaplanmasında dikkate alınmayacağı düzenlenmiştir.

Aktarılan kurala dayanılarak çıkarılan 2022/22 sayılı Genelge'nin dava konusu edilen 2.1.2

maddesinde, işverenlerce sigortalılar için iş yeri veya müştemilatı dışında kalan yerlerde

üçüncü kişilere nakden yapılan yemek ödemelerine; 2.1.4 maddesinde de, sigortalılar için

üçüncü kişilere yemek kuponu, yemek kartı, yemek çeki vb. araçlarla fatura karşılığı ödenen

yemek bedellerine ilişkin günlük brüt asgari ücretin %23,65’inin fiilen çalışılan gün sayısı

ile çarpılması sonucunda bulunacak tutarın, prime esas kazanca dahil edilmeyeceği kuralı

getirilmiştir.

5510 sayılı Kanunda prime esas kazanca tabi tutulmayacak unsurlar arasında ayni

yardımlara yer verildiği, yemek yardımının da ayni olarak sağlanması durumunda prime

esas kazançtan muaf olacağı, sigortalıya yemek bedelinin nakden ödenmesi halinde de

Kurumca yıllar itibarıyla belirlenecek tutarının kısmen prime esas kazançtan muaf tutulacağı

görülmektedir.

Uyuşmazlığa konu Yönetmelik ve Genelge kuralları ile Kanuni düzenlemenin dışında,

Kanunda tanınmayan bir sınırlama, ölçüt getirilerek, ayni yardım olan yemek yardımının

yapılmasına ilişkin olarak, yemeğin yenildiği mekandan hareketle bir ayrım yapıldığı, iş

yerinde veya müştemilatında yemek verilmemesi şartıyla sigortalılar için üçüncü kişilere

yapılan her türlü ödemenin, sigortalılara yapılan nakit ödeme ile aynı kapsamda

değerlendirilmek suretiyle primden kısmen muaf tutulan kalemler arasına alınmıştır.

Yemek ihtiyacının iş yerinde ya da iş yeri dışında karşılanmasının ayni yardım nitelendirmesi

yapılırken bir farklılık bulunmamaktadır. İş kolunun, işletmenin, iş(in) özel koşullarının da

gereği olarak -doğrudan sigortalıya nakit ödeme yapılması dışında- yemeğin iş yerinde

veril(e)mesi, hizmet sunucuları (lokanta) ile anlaşmak ve/veya yemek kartı, yemek çeki vb.

yöntemlerle sigortalının yemek ihtiyacının iş yerinde veya iş yeri dışında karşılanması

sağlanmasının, yardımın niteliğini değiştirmeyeceği gibi bu yardımının sayılan yöntemlerle

karşılanması gelişen, ortaya çıkan koşullarına göre bir zorunluluk olarak da kendisini

göstermektedir.

Yönetmeliğin iptali istenilen kuralının, yemek ihtiyacının hizmet sunucuları ile anlaşarak iş

yerinde

sağlanması halinde üçüncü kişiye ödenen tutarın, prime esas kazançtan muaf

tutulması; iş yeri dışında yenilmesi halinde kısmen muaf tutulması sonucunu doğurması,

çalışanların yemek yardımından eşit şekilde yararlanılması imkanını da kaldırdığı dikkate

alındığında, Kanunun ayni/nakdi yardım ölçütü dışında yardımın sağlandığı mekana yönelik

belirlemenin esas alınması Kanuni düzenlemeye aykırılık oluşturur.

Ayrıca Genelge'nin 2.1.1. maddesinin yemek hizmetinin üçüncü kişiler tarafından iş yeri

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

veya müştemilatında sunması halinde, bu nedenle fatura karşılığı yapılan ödemelerin prime

esas kazanca dahil edilmeyeceğini kabul ettiği, benzer yaklaşımın esasen benimsediği

görülmektedir.

Uyuşmazlıkta, 5510 sayılı Kanun'a göre, yemek yardımının sunulduğu mekandan bağımsız

olarak, fatura karşılığı üçüncü kişilere nakden veya yemek kuponu, yemek kartı, yemek çeki

vb. araçlarla ödenmek suretiyle iş kolu, iş ve iş yeri koşulları da dikkate alınarak sağlanan

yemek yardımlarının sigortalıya nakden yapılan bir ödeme niteliği taşımadığından, ayni

yardım kapsamında kabul edilmeyerek, sağlanan bu yardımın prime esas kazanca tabi

tutulmasına ilişkin kurallarda hukuka uyarlık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, 5510 sayılı Kanun'da açıkça prime esas kazanç hesabında dikkate

alınmayacağı belirtilen ayni yardım kapsamında kalan üçüncü kişilere nakden veya yemek

kuponu, yemek kartı, yemek çeki vb. araçlarla ödenerek sağlanan yemek yardımlarının

kısmen prime esas kazanca dahil edilmesi yolundaki Yönetmeliğin uyuşmazlığı oluşturan

"...veya sigortalılar için üçüncü kişilere..." ibareleri ile Genelge'nin 2.1.2. ve 2.1.4.

maddelerinin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve

dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :

12/05/2010 tarihli ve 27579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri

Yönetmeliği'nin 97. maddesinin, 18/08/2021 tarihli ve 31572 sayılı Resmi Gazete'de

yayımlanan Yönetmelikle eklenen 7. fıkrasının (a) bendinde,

"(7) Sigortalılara;

a) Yemek parası adı altında yapılan ödemelerin, işyerinde veya müştemilatında işveren

tarafından yemek verilmemesi şartıyla, fiilen çalışılan gün sayısı dikkate alınarak günlük

asgari ücretin % 6’sının, yemek verilecek gün sayısı ile çarpılması sonucunda bulunacak

miktarı,

...

prime esas kazançların hesaplanmasında dikkate alınmaz." kuralına yer verilmiş iken; anılan

kural, 11/11/2022 tarihli ve 32010 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 1.

maddesi ile,

"(7) İşveren tarafından;

a) İşyerinde veya müştemilatında yemek verilmemesi şartıyla yemek bedeli adı altında

sigortalılara veya sigortalılar için üçüncü kişilere yapılan her türlü ödemelerin, günlük asgari

ücretin Kurum Yönetim Kurulunca belirlenen oranının fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması

sonucunda bulunacak tutarı,” şeklinde değiştirilmiştir.

Ardından anılan Yönetmelik değişikliğinin uygulamasını göstermek amacıyla Sosyal

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

Güvenlik Kurumu Sigorta Primleri Genel Müdürlüğü'nün 18/06/2020 tarihli ve 2020/20 sayılı

İşveren İşlemleri Genelgesinin İkinci Kısmının "Kanunun 4 üncü Maddesinin Birinci

Fıkrasının (a) Bendi Kapsamındaki Sigortalılar Yönünden Sigorta Primine Esas Olan Ve

Olmayan Kazançlar İle Kısmen Prime Tabii Tutulacak Kazançlar" başlıklı İkinci Bölümünde

yer alan "2.1- Yemek paraları" alt başlığı ve içeriği, aynı Genel Müdürlüğün 02/12/2022

tarihli ve 2022/2 sayılı, "Yemek Bedeli" konulu Genelgesi ile 01/12/2022 tarihinden itibaren

geçerli olmak üzere değiştirilmiş; bu çerçevede "2.1.2 - İşverenlere sigortalılar için üçüncü

kişilere nakden yapılan yemek ödemelerinde uygulama" başlıklı alt madde ile "2.1.4Sigortalılar için üçüncü kişilere yemek kuponu, yemek kartı, yemek çeki vb. araçlarla fatura

karşılığı ödenen yemek bedellerine ilişkin uygulama" başlıklı alt maddede de yeni

düzenlemeler öngörülmüştür.

Bunun üzerine, davacı Dernek tarafından bakılan dava açılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE

:

USUL YÖNÜNDEN:

Davalı idare tarafından, davacının bakılan davayı açmakta subjektif ehliyeti bulunmadığı ileri

sürülmüştür.

Davacı derneğin, kamu kurumları ve yerel merciler nezdinde yemek kartı sektörünü temsil

etmek, yemek kartını tanıtmak, kullanımını yaygınlaştırmak ve teşvik etmek, yemek kartı

faaliyetlerinin dayanağını

oluşturan

her türlü mevzuatın günün

ihtiyaçlarına göre

şekillenmesini sağlayacak çalışmalar yapmak, sektörün görünümünü sürekli takip ederek

iyileştirmek amaçlarıyla yemek kartı şirketlerinin kurup üye olduğu bir dernek olduğu; davaya

konu Yönetmelik ve ilgili Genelge hükümlerinin ise yemek kartı sektörünü doğrudan

etkilediği anlaşıldığından; davacı derneğin bakılan davayı açmakta hukuki menfaatinin,

dolayısıyla sübjektif dava ehliyetinin olduğu, bu nedenle davalı idarenin ehliyete yönelik

itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan davalı idare tarafından, davanın süresinde açılmadığı da iddia edilmiştir.

Dava konusu Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair

Yönetmeliğin, 11/11/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlandığı, bu Yönetmeliğe

dayanılarak çıkarılan 2022/22 sayılı Genelge’nin 02/12/2022 tarihinde Kurumun resmi

internet sitesinde yayımlandığı, bakılan davanın ise 09/01/2023 tarihinde açıldığı, bu itibarla

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 60 gün içinde açılan

davanın süresinde olduğu anlaşıldığından, davalı idarenin süre itirazı da yerinde

görülmemiştir.

ESAS YÖNÜNDEN:

İlgili Mevzuat:

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun, dava konusu

düzenlemelerin yayımlandığı tarihte yürürlükte bulunan haliyle;

"Sigortalı sayılanlar" başlıklı 4. maddesinde,

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

"Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;

a) Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar,

sigortalı sayılırlar." hükmü;

"Prime esas kazançlar" başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasında,

"4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıların prime esas

kazançları aşağıdaki şekilde belirlenir.

a) Prime esas kazançların hesabında;

1) Hak edilen ücretlerin,

2) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan o ay içinde yapılan ödemelerin ve

işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine

ödenen tutarların,

3) İdare veya yargı mercilerince verilen karar gereğince yukarıdaki (1) ve (2) numaralı alt

bentlerde belirtilen kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan

ödemelerin,

brüt toplamı esas alınır.

b) Ayni yardımlar ve ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev

tazminatı, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu

ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla

belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık

sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin % 30’unu

geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarları, prime esas

kazanca tabi tutulmaz.

c) (b) bendinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın tüm ödemeler ile

ayni yardım yerine geçmek üzere yapılan nakdi ödemeler prime esas kazanca tabi tutulur.

Diğer kanunlardaki prime tabi tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu

Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz." hükümlerine; aynı maddenin son fıkrasında,

"Bu maddenin uygulamasına ilişkin usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak

yönetmelikle düzenlenir." hükmü;

Yönetmelikler" başlıklı 107. maddesinde,

"Bu Kanunda bahsi geçen yönetmelikler bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren bir yıl

içerisinde çıkarılır. Kurum, bu Kanunun diğer maddelerinin uygulanmasına ilişkin usûl ve

esasları yönetmelik ile düzenleme yetkisine sahiptir." hükmü yer almıştır.

5510 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan ve 12/05/2010 tarih ve 27579 sayılı Resmi

Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin

"Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıların

prime esas kazançları" başlıklı 97. maddesinin, 11/11/2022 tarihli ve 32010 sayılı Resmi

Gazete'de yayımlanan dava konusu Yönetmeliğin 1. maddesi ile değişik 7. fıkrasında,

"İşveren tarafından;

a) İş yerinde veya müştemilatında yemek verilmemesi şartıyla yemek bedeliadıaltında

sigortalılara veya sigortalılar için üçüncü kişilere yapılan her türlü ödemelerin, günlük asgari

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

ücretin Kurum Yönetim Kurulunca belirlenen oranının fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması

sonucunda bulunacak tutarı, prime esas kazançların hesaplanmasında dikkate alınmaz."

hükmüne yer verilmiştir.

Dava konusu Yönetmelik değişikliği üzerine, Sosyal Güvenlik Kurumu Sigorta Primleri

Genel

Müdürlüğü'nün

18/06/2020

tarihli

ve

2020/20 sayılı

İşveren

İşlemleri

Genelgesinin İkinci Kısmının "Kanunun 4 üncü Maddesinin Birinci Fıkrasının (a) Bendi

Kapsamındaki Sigortalılar Yönünden Sigorta Primine Esas Olan Ve Olmayan Kazançlar İle

Kısmen Prime Tabii Tutulacak Kazançlar" başlıklı İkinci Bölümünde yer alan "2.1- Yemek

paraları" alt başlığı ve içeriği, aynı Genel Müdürlüğün 02/12/2022 tarihli ve 2022/2 sayılı,

"Yemel Bedeli" konulu Genelgesi ile 01/12/2022 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere

değiştirilmiş; bu çerçevede Genelgenin "2.1.2" ve "2.1.4" alt başlıklı maddeleri aşağıdaki

şeklide yeniden düzenlenmiştir.

"2.1.2- İşverenlerce sigortalılar için üçüncü kişilere nakden yapılan yemek ödemelerinde

uygulama

İşverenlerce sigortalılar için işyeri veya müştemilatı dışında kalan yerlerde üçüncü kişilere

yemek bedeli adı altında fatura karşılığı nakden ödeme yapılması halinde günlük brüt asgari

ücretin %23,65’ inin fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması sonucunda bulunacak tutar,

prime esas kazanca dahil edilmeyecektir.

Örnek 4 : A işyeri işvereni çalıştırdığı sigortalısı için B Lokantasından yemek hizmeti almak

için anlaşmıştır. A işyeri işvereni ay içinde 22 gün fiilen çalışan sigortalı için B lokantasına

2022/Aralık ayı için fatura karşılığı 1.200,00 TL yemek bedeli ödemiştir. B lokantasından

yemek hizmeti alan sigortalı için yemek bedeli adı altında yapılan ödemelerden prime esas

kazanca dahil edilecek tutar aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Brüt Günlük Asgari Ücret x % 23,65 = Günlük İstisna Tutarı

Günlük İstisna Tutarı x Ay İçinde Fiilen Çalışılan Gün Sayısı = Aylık İstisna Tutarı

Yemek Bedeli- Aylık İstisna Tutarı= Prime Esas Kazanca Dahil Edilecek Tutar

215,70 TL x % 23,65 = 51,01 TL (Günlük İstisna Tutarı)

51,01 x 22 Gün = 1.122,22 TL (İstisna Tutarı)

1.200,00 TL – 1.122,22 TL = 77, 78 TL (Prime Esas Kazanca Dahil Edilecek Yemek Bedeli)

...

2.1.4- Sigortalılar için üçüncü kişilere yemek kuponu, yemek kartı, yemek çeki vb. araçlarla

fatura karşılığı ödenen yemek bedellerine ilişkin uygulama

Sigortalılara ay içinde yemek bedeli olarak nakit ödeme yapılmaksızın, çalıştıkları işyerinin

dışında yemek üretimi yapan başka firma veya şahıslar tarafından yemek kuponu, yemek

kartı, yemek çeki vb. karşılığında yemek verilebilmektedir.

Bu kapsamda sigortalılar için üçüncü kişilere yemek kuponu, yemek kartı, yemek çeki vb.

araçlarla fatura karşılığı yemek bedeli ödenmesi halinde günlük brüt asgari ücretin %23,65’

inin fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması sonucunda bulunacak tutar, prime esas kazanca

dahil edilmeyecektir.

Örnek 6 : A sigortalısı için 2022/Aralık ayında yemek kartına yemek bedeli adı altında

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

1.500,00 TL yüklenmiştir. Sigortalının ilgili ayda 22 gün fiilen çalıştığı varsayıldığında yemek

bedeli adı altında yapılan ödemelerden prime esas kazanca dahil edilecek tutar aşağıdaki

şekilde hesaplanacaktır.

215,70 TL x % 23,65 = 51,01 TL (Günlük İstisna Tutarı)

51,01 x 22 Gün= 1.122,22 TL (Aylık İstisna Tutarı)

1.500,00 TL – 1.122,22 TL = 377,78 TL (Prime Esas Kazanca Dahil Edilecek Yemek Bedeli)"

Dava Konusu Yönetmelik Bendi ile 2022/22 sayılı Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4.

Maddelerinin İncelenmesi:

Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi

görev

alanlarını

ilgilendiren

kanunların

ve

Cumhurbaşkanlığı

kararnamelerinin

uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla

yönetmelikler

çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve

kuruluşları, görev alanlarına ilişkin olarak ve yönetmelik, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat

gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilmektedirler.

Bu düzenlemeler arasında uyulması gereken "normlar hiyerarşisi" kuramına göre, hukuk

düzeni, farklı kademede yer alan Anayasa, kanun, yönetmelik ve diğer düzenleyici

işlemlerden oluşan birçok normu içermekte ve her norm geçerliliğini bir üst basamakta yer

alan normdan almaktadır. Normlar hiyerarşisine göre kanundan sonra gelen yönetmelik,

genelge, tebliğ, talimat gibi düzenlemelerin

ancak kanunda verilmiş olan hakkın

kullanılmasının açıklanması ile ilgili olacağı, bu metinlerde kanun ile verilmiş olan hakkı

genişletici veya

daraltıcı mahiyette hükümlere yer verilemeyeceği hukukun genel

ilkelerindendir.

Öte yandan, idarelerin, düzenleme yetkisini kullanırken kendilerine Anayasa ve yasalarla

çizilen çerçeve içinde takdir yetkisine sahip oldukları açıktır. Ancak, bu takdir yetkisi,

serbestçe kullanılabilecek bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri

açısından hukuka uygun olarak temellendirilmelidir. Bu itibarla, idareye yasalarla tanınan

takdir yetkisinin yargısal denetimi, idari yargı organlarınca hukuka uygunluk, kamu yararı ve

hizmet gerekleri ölçütleri esas alınarak yapılmaktadır.

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un 4. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında

sigortalı olanlara işveren tarafından yapılan ayni ve nakdi yemek yardımlarının, sigorta

primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceği noktasındadır.

5510 sayılı Kanun’un 80. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinden de görüleceği üzere; 4.

maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olan hizmet akdi ile bir veya

birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlara işveren tarafından yapılan ayni yardımlar

bütünüyle prime esas kazançtan hariç tutulurken, nakden yapılan yemek yardımlarının

yalnızca davalı Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek kısmı (Kurum Yönetim

Kurulunun 17/11/2022 tarihli ve 2022/323 sayılı kararıyla günlük brüt asgari ücretin %

23,65’i) sigorta priminden istisna tutulmuştur.

Dolayısıyla, ayni yardım kavramının tanımı, uyuşmazlığın çözümü bakımından önem arz

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

etmektedir.

Doktrinde ve Yargıtay kararlarında belirtildiği üzere, "ayni yardım", sosyal veya kişisel bir

ihtiyacın karşılanması için yapılmakta olup, işçinin işverene sunduğu emeğin karşılığı olan

ücret ya da sair yan ödemeler kapsamında yer almayan sosyal amaçlı ödemelerdir. Bu

nedenle, işçi tarafından ayni yardımın, verilme amacı dışında, nakit ya da nakit yerine

geçmek üzere bir ödeme aracı olarak kullanılamaması, bu koşulları sağlamayan yardımların

"nakdi yardım veya ödeme" kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna göre, yalnızca "ayni ya da nakdi yapılmış olması" ayrımını esas alarak yemek

yardımını prime esas kazanç bakımından farklı sonuçlara tabi tutan 5510 sayılı Kanun

hükmünün, yukarıdaki açıklamalarla birlikte değerlendirilmesinden; yardımın ayni ya da

nakdi olarak tespitinde işçi-işveren ilişkisinin esas alınması gerektiği, bir başka ifadeyle

işverenin yemek yardımını işçiye fiilen “yemek vermek” şeklinde sunması halinde, yemeğin

işyeri ve müştemilatı içinde ya da dışında verilmesi fark etmeksizin yardımın “ayni yardım”

kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, işverenin söz konusu yemek bedelini 3. kişilere

nakden ödemesinin de bu durumu değiştirmeyeceği, zira 3. kişilere yapılan ödemenin işçi

tarafından başka amaçlarla kullanmasının mümkün olmadığı, bu nedenle işçinin işverene

sunduğu

emeğin

karşılığı

olan

ücret

ya

da

sair

yan

ödemeler

kapsamında

değerlendirilemeyeceği, aynı şekilde işverenin yemek yardımını işçiye yalnızca yemek

bedelini ödemede kullanılmak üzere “yemek kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi”

halinde de, işçinin söz konusu ödeme aracını nakit ya da nakit yerine geçecek şekilde başka

amaçlarla kullanmasının mümkün olmaması nedeniyle ayni yardımın söz konusu olacağı,

bununla birlikte işverenin yemek yardımını işçiye “nakit ya da yemek bedeli ödeme

dışında da kullanılabilecek yemek kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi” halinde

ayni yardımdan bahsedilemeyeceği ve bu halde yapılan nakdi ödemenin yalnızca davalı

Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek kısmının (Kurum Yönetim Kurulunun

17/11/2022 tarihli ve 2022/323 sayılı kararıyla günlük brüt asgari ücretin % 23,65’inin) prime

esas kazanca tabi tutulmayacağı, bu tutarı aşan kısmının sigorta primine tabi olduğu

sonucuna varılmaktadır.

Oysa, dava konusu Yönetmelik kuralı ile Genelge maddelerinde, yukarıda belirlenen yasal

ayrımlar dikkate alınmaksızın; ayni yemek yardımları, salt işyeri veya müştemilatı dışında

verilmesi nedeniyle ayni yardım olarak kabul edilmemiş, aynı şekilde işçilere ayni yardım

olarak sunulan yemekler karşılığı 3. kişilere nakden ödeme yapılması nedeniyle ayni yardım

niteliğinin değiştiği varsayılmış, ayrıca Genelgenin 2.1.5.1 maddesinde Genelgede geçen

yemek kartı/çeki/kuponu ibarelerinden "yalnızca yemek bedellerini ödeme aracı olarak

kullanılanların" kastedildiği açıkça belirtilmesine rağmen, sigortalılara, bu şekilde yapılan

ödemeler de ayni yardım değil nakdi yardım/ödeme olarak kabul edilmiş ve söz konusu

yardımların hepsinin Kurumca belirlenen tutarı aşan kısmı prime esas kazanca dahil

edilmiştir.

Daha açık bir şekilde ve maddeler halinde ifade etmek gerekirse;

- İşverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatında kendi imkanlarıyla (kendi aldığı

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

malzemelerle kendi mutfağında yemek yapması suretiyle) yemek vermesi halinde, söz

konusu yemek yardımı "ayni yardım" kapsamında değerlendirilecek ve prime esas kazanca

dahil edilmeyecektir.

Dava konusu Yönetmelik kuralı da bu yöndedir. Ayrıca aynı husus Genelgenin 2.1.1

maddesinde düzenlenmiş olup dava konusu edilmemiştir. Dolayısıyla taraflar arasında bu

konuda ihtilaf bulunmamaktadır.

- İşverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatında ve fakat 3. kişiden (yemek firmaları vb.)

hizmet alımı suretiyle yemek vermesi halinde, söz konusu yemek yardımı "ayni yardım"

kapsamında değerlendirilecek ve prime esas kazanca dahil edilmeyecektir.

Dava konusu Yönetmelik kuralı da bu yöndedir. Ayrıca aynı husus Genelgenin 2.1.1

maddesinde düzenlenmiş olup dava konusu edilmemiştir. Dolayısıyla taraflar arasında bu

konuda ihtilaf bulunmamaktadır.

- İşverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatı dışında, 3. kişilere ait restoran ve bunun gibi

yerlerde yemek vermesi ve söz konusu yemek bedelini 3. kişilere nakden ödemesi halinde,

söz konusu yemek yardımının "ayni yardım" kapsamında değerlendirilmesi ve prime esas

kazanca dahil edilmemesi gerekmektedir. Zira 5510 sayılı Kanun'un 80/1-b hükmünde

yardımın ayni verilmesi prime esas kazançtan muaf tutulması için yeterli görülmüş ve

yemeğin verileceği yer bakımından mekansal bir ayrıma (işyeri veya müştemilatı içi ya da

dışı ayrımına) gidilmemiştir. Her ne kadar bu halde işveren tarafından yemek bedelinin 3.

kişilere nakden ödenmesi söz konusu ise de, yardımın ayni olup olmadığının tespitinde

işveren ile 3. kişi arasındaki ilişkinin değil, işveren ile yardımın yapıldığı işçi arasındaki

ilişkinin esas alınması zorunludur. Esasen, 3. kişilere yapılan bu ödeme, işçi tarafından

başka amaçlarla kullanılamayacağından işçinin işverene sunduğu emeğin karşılığı olan

ücret ya da sair yan ödemeler kapsamında değerlendirilemeyecek, bu nedenle de prime

esas kazanca dahil edilemeyecek bir sosyal yardım niteliğinde kalacaktır.

Dava konusu Yönetmelik kuralı ile Genelgenin dava konusu 2.1.2 maddesinde, işverence

sigortalılara işyeri ve müştemilatı dışında kalan yerlerde verilecek ve bedeli 3. kişilere

ödenecek yemekler için yapılan ödemenin Kurumca belirlenen tutarı aşan kısmının prime

esas kazanca tabi olacağı düzenlenmek suretiyle esasen "ayni yardım" kapsamında yer

alan söz konusu yemek yardımının bir kısmının Kanun'a aykırı olarak prime esas kazanca

dahil edildiği görülmektedir.

Bu nedenle, anılan kapsamdaki ayni yemek yardımlarını nakdi yardım olarak niteleyen dava

konusu Yönetmelik kuralı ile Genelgenin dava konusu 2.1.2 maddesinde hukuka uyarlık

bulunmamaktadır.

- İşverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatında ya da dışarda hiçbir surette fiilen yemek

vermeyip yemek bedelini sigortalıya nakden ödemesi halinde, söz konusu yemek yardımı

"nakdi yardım" kapsamında değerlendirilecek ve bu ödemenin davalı Kurumca tutarları yıllar

itibarıyla belirlenecek kısmı (Kurum Yönetim Kurulunun 17/11/2022 tarihli ve 2022/323 sayılı

kararıyla günlük brüt asgari ücretin % 23,65’i) prime esas kazanca tabi tutulamayacak,

ancak bu tutarı aşan kısmı sigorta primine tâbi olacaktır.

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

Dava konusu Yönetmelik kuralı da bu yöndedir. Ayrıca aynı husus Genelgenin 2.1.3

maddesinde düzenlenmiş olup dava konusu edilmemiştir. Dolayısıyla taraflar arasında bu

konuda ihtilaf bulunmamaktadır.

- İşverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatı dışında, 3. kişilere ait restoran ve bunun gibi

yerlerde yemek vermesi ve söz konusu yemek bedelini sigortalıya yemek kartı/çeki/kuponu

gibi araçlarla ödemesi halinde, ikili bir ayrıma gitmek gerekmektedir.

Buna göre, yemek kartı/çeki/kuponunun, yemek bedelinin ödenmesi dışında hiçbir mecrada

ve -nakit ya da nakit yerine geçecek şekilde- başka hiçbir amaçla kullanılamaması halinde,

bahse konu yemek yardımının sosyal yardım niteliğini koruması ve işçiye emeği karşılığı

verilen ücret ya da yan ödemeler vasfını taşımaması nedeniyle "ayni yardım" kapsamında

değerlendirilerek yemek kartı/çeki/kuponuna yüklenen tutarın prime esas kazanca dahil

edilmemesi gerekecektir.

Ancak yemek kartı/çeki/kuponunun, yemek bedelinin ödenmesi dışında başka mecralarda

ve yemek bedeli ödeme dışında -nakit ya da nakit yerine geçecek şekilde- başka amaçlarla

kullanılması halinde,

bahse konu yemek

yardımının "nakdi yardım"

kapsamında

değerlendirilmesi ve davalı Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek kısmının (Kurum

Yönetim Kurulunun 17/11/2022 tarihli ve 2022/323 sayılı kararıyla günlük brüt asgari ücretin

% 23,65’inin) prime esas kazanca tabi tutulmaması, bu tutarı aşan kısmının ise sigorta

primine tâbi olması gerekecektir.

Dava konusu Yönetmelik kuralında, işverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatında yemek

vermeyip 3. kişilere ait restoran ve bunun gibi yerlerde yemek vermesi halinde, bu yemek

bedeli için sigortalıya yemek kartı/çeki/kuponu ile yapılan ödemenin nitelik ve koşulları

bakımından herhangi bir ayrıma gidilmemiş, böylelikle başka bir mecrada ve yemek bedeli

ödeme dışında başka bir amaçla kullanılmayan yemek kartı/çeki/kuponu aracılığıyla

sigortalıya yapılan yemek yardımının ayni yardım niteliğini koruduğu göz ardı edilerek nakdi

yardım kapsamına alınmış, dolayısıyla söz konusu yardımın tamamının prime esas

kazançtan istisna tutulması gerekirken yalnızca davalı Kurumca belirlenen tutar kadarlık

kısmı prime esas kazançtan hariç bırakılmıştır.

2022/22 sayılı Genelgenin dava konusu 2.1.4 maddesine gelince; Genelgenin 2.1.5.1

maddesiyle yemek kartı/çeki/kuponuna yüklenen bedellerin sigorta priminden istisna olması

için yalnızca yemek bedeli ödemesi amacıyla kullanılması gerektiği açıkça düzenlenmiş

olmasına, dolayısıyla dava konusu 2.1.4 maddesinde işverence sigortalıya işyeri veya

müştemilatı dışında 3. kişilere ait restoran ve bunun gibi yerlerde verilen yemeklerin

bedellerinin yüklendiği yemek kartı/çeki/kuponunun yalnızca yemek bedeli ödemede

kullanılacağı kabul edilmiş olmasına rağmen, anılan şekilde yapılan yemek bedeli ödemesi

ayni yardım kapsamında ele alınması gerekirken nakdi yardım olarak değerlendirilmiş ve bu

ödemenin davalı Kurumca belirlenen tutarı aşan kısmı prime esas kazanca dahil edilmiştir.

Bu nedenle, anılan kapsamdaki ayni yemek yardımlarını nakdi yardım olarak niteleyen dava

konusu Yönetmelik kuralı ile Genelgenin dava konusu 2.1.4 maddesinde de hukuka uyarlık

görülmemiştir.

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

Sonuç itibarıyla, Kanuna aykırı ayrımlara gidilmek suretiyle kurallar getirildiği açık olan dava

konusu düzenlemelerde normlar hiyerarşisine ve hukuka uyarlık bulunmamıştır.

KARAR SONUCU

:

Açıklanan nedenlerle;

1. 12/05/2010 tarihli ve 27579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri

Yönetmeliği'nin, 11/11/2022 tarihli ve 32010 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal

Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile

değiştirilen 97. maddesinin 7. fıkrasının (a) bendinin ve bu Yönetmeliğe dayanılarak Sosyal

Güvenlik Kurumu Sigorta Primleri Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanan 02/12/2022

tarihli, 2022/22 sayılı, "Yemek Bedeli" konulu Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4. maddelerinin

İPTALİNE,

2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam 1.575,50 TL yargılama giderinin davalı idareden

alınarak davacıya verilmesine,

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 17.100,00 TL

vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,

4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,

5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava

Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 08/05/2024 tarihinde oy çokluğuyla

karar verildi.

Başkan Vekili

Üye

Üye

Üye

Üye

İbrahim

Metin

Ahmet

Lütfiye

Uğurhan

TOPUZ

ARITI

SARAÇ

GÖZÜTOK

KUŞ

AKBULUT

(X)

YARGILAMA GİDERLERİ

Başvuru Harcı

: 276,40 TL

Karar Harcı

:

375,10 TL

YD Harcı

:

296,40 TL

YD İtiraz Harcı :

492,00 TL

Vekâlet Harcı

:

25,60 TL

Posta Gideri

:

110,00 TL

TOPLAM

: 1.575,50 TL

(X) KARŞI OY

Anayasa'nın 125. maddesinde, yargı yetkisinin, idarî eylem ve işlemlerin hukuka

uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu, hiçbir surette yerindelik denetimi şeklinde

kullanılamayacağı, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak

yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya takdir yetkisini

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

kaldıracak biçimde yargı kararı verilemeyeceği hüküm altına alınmış olup, 2577 sayılı İdari

Yargılama Usul Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2.

maddesinde de, idari yargı yetkisinin, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun

denetimi ile sınırlı olduğu, idari mahkemelerin yerindelik denetimi yapamayacağı, yürütme

görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara

uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin

takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremeyeceği belirtilmek suretiyle idari yargı

yetkisinin sınırları çizilmiştir.

Görüldüğü üzere, idari işlemler üzerindeki yargısal denetim bu işlemlerin hukuka

uygunluğunun saptanmasıyla sınırlı olup, idari yargı

organlarının idareyi belli bir yönde

işlem veya eylem tesisine zorunlu kılacak biçimde yargı kararı vermeleri Anayasa ve 2577

sayılı Kanun'un yukarıda belirtilen ilkeleriyle bağdaşmayacaktır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun,"Prime esas

kazançlar" başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasının, (b) bendinde; "Ayni yardımlar ve ölüm,

doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş

sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa

tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları,

işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine

ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin % 30’unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve

bireysel emeklilik katkı payları tutarları, prime esas kazanca tabi tutulmaz." hükmü, aynı

fıkranın (c) fıkrasında ise (b) bendinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa

yapılsın tüm ödemeler ile ayni yardım yerine geçmek üzere yapılan nakdi ödemeler prime

esas kazanca tabi tutulur. Diğer kanunlardaki prime tabi tutulmaması gerektiğine dair

muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz." hükümlerine yer

verilmektedir.

Dava konusu işleme dayanak olan 5510 sayılı Kanun'un "Prime esas kazançlar" başlıklı 80.

maddesinin 6. fıkrasında; bu maddenin uygulamasına ilişkin usûl ve esasların, Kurum

tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği hükmü ile bir prime esas olan ya da

primden istisna kazançlara yönelik detayların düzenlenmesinde Sosyal Güvenlik Kurumu

Başkanlığına tam bir yetki tanınarak bu düzenlemeler Kurum'un takdirine bırakılmıştır.

Bu itibarla, Kurum tarafından Kanunda açıkça tadadi olarak sayılmayan ayni yardımların ve

yine aynı maddede Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek tutarının ne kadarlık

kısmının ya da hangi şartlarda sunulacak yemek yardımının prime esas kazanca tabi

tutulmayacağının düzenlenmesinin yargısal denetiminin, sınırları yasal olarak net bir şekilde

belirlenmiş düzenleme yetkisine istinaden tesis edilen idari işlemlerin tabi olduğu yargısal

denetimle aynı esaslar doğrultusunda yapılamayacağı açık olup, Kurum'a tanınan takdir

yetkisini kaldıracak şekilde bir denetim yapılması Anayasa'nın açık hükmüne aykırı şekilde

yerindelik bakımından denetime tabi tutulması anlamına gelecektir.

Ayrıca davacı tarafından her ne kadar yemek kartı ile ödemenin nakit ödeme gibi

değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğu iddia edilse de söz konusu kartlar ile yemek

T.C.

D A N IŞ TA Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2023/170

Karar No : 2024/1853

hizmetinin alımı yanında diğer ihtiyaçların giderilmesinde nakit gibi kullanımının yaygın

olduğu göz

önüne alındığında söz konusu kartlarla ödemenin nakit ödeme gibi

değerlendirilmesinde de hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, dava konusu Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 97. maddesinin 7.

fıkrasının (a) bendinin ve bu Yönetmeliğe dayanılarak yayımlanan 2022/22 sayılı

Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4. maddelerinin, davalı idarece 5510 sayılı Kanun'a uygun olarak

takdir yetkisi çerçevesinde düzenlendiği, bu anlamda üst norma herhangi bir aykırılık

içermediği dikkate alındığında, düzenlemelerin iptali talebiyle açılan davanın reddi gerektiği

oyuyla aksi yönde oluşan Daire kararına katılmıyorum.

Üye

Uğurhan

KUŞ

594 okunma
Bu belgenin yazdırılabilir sürümü ücretli üyelere özeldir — https://isverenim.skyside.com.tr/makale/8356