T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
TEMYİZ EDENLER
: 1-(DAVACI): Yemek Kartı Hizmetleri Derneği
VEKİLİ : Av. Nursel Karaaslan
UETS Kodu: 16096-90651-43734 (E-Tebligat)
2-(DAVALI) : Sosyal Güvenlik Kurumu
UETS Kodu: 35773-73770-62988 (E-Tebligat)
VEKİLİ : Av. Elif Görgü
İSTEMİN KONUSU
: Danıştay Onuncu Dairesinin 08/05/2024 tarih ve
E:2023/170, K:2024/1853 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
:
Dava konusu istem: 12/05/2010 tarih ve 27579 sayılı Resmi Gazete'de
yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin, 11/11/2022 tarih ve 32010 sayılı Resmi
Gazete'de yayımlanan Yönetmelik'in 1. maddesi ile değiştirilen 97. maddesinin 7. fıkrasının
(a) bendi ve bu düzenlemeye dayanılarak Sosyal Güvenlik Kurumu Sigorta Primleri Genel
Müdürlüğü tarafından yayımlanan 02/12/2022 tarih ve 2022/22 sayılı, "Yemek Bedeli" konulu
Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4. maddelerinin iptali istenilmiştir.
Daire
kararının özeti:
Danıştay Onuncu
Dairesinin 08/05/2024 tarih ve
E:2023/170, K:2024/1853 sayılı kararıyla;
Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmemiş,
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun, dava konusu
düzenlemelerin yayımlandığı tarihte yürürlükte bulunan haliyle "Sigortalı sayılanlar" başlıklı
4. maddesi, "Prime esas kazançlar" başlıklı 80. maddesinin 1. ve son fıkrası, "Yönetmelikler"
başlıklı 107. maddesi, 12/05/2010 tarih ve 27579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak
yürürlüğe giren Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin "Kanunun 4 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançları" başlıklı 97.
maddesinin 7. fıkrası, Sosyal Güvenlik Kurumu Sigorta Primleri Genel Müdürlüğünün
02/12/2022 tarih ve 2022/2 sayılı, "Yemel Bedeli" konulu Genelgesi'nin "2.1.2" ve "2.1.4" alt
başlıklı maddelerine yer verilerek,
Uyuşmazlığın, 5510 sayılı Kanun'un 4. maddenin 1. fıkrasının (a)
bendi
kapsamında sigortalı olanlara işveren tarafından yapılan ayni ve nakdi yemek yardımlarının,
sigorta primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceğine ilişkin olduğu,
5510 sayılı Kanun’un 80. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinden de görüleceği
üzere; 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olan, hizmet akdi ile bir veya
birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlara işveren tarafından yapılan ayni yardımların
bütünüyle prime esas kazançtan hariç tutulurken, nakden yapılan yemek yardımlarının
yalnızca davalı Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek kısmının (Kurum Yönetim
Kurulunun 17/11/2022 tarih ve 2022/323 sayılı kararıyla günlük brüt asgari ücretin % 23,65’i)
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
sigorta priminden istisna tutulduğu,
Dolayısıyla, ayni yardım kavramının tanımının, uyuşmazlığın çözümü bakımından
önem arz ettiği,
Doktrinde ve Yargıtay kararlarında belirtildiği üzere, "ayni yardım", sosyal veya
kişisel bir ihtiyacın karşılanması için yapılmakta olup, işçinin işverene sunduğu emeğin
karşılığı olan ücret ya da sair yan ödemeler kapsamında yer almayan sosyal amaçlı
ödemeler olduğu, bu nedenle, işçi tarafından ayni yardımın, verilme amacı dışında, nakit ya
da nakit yerine geçmek üzere bir ödeme aracı olarak kullanılamaması, bu koşulları
sağlamayan yardımların "nakdi yardım veya ödeme" kapsamında değerlendirilmesi
gerektiği,
Buna göre, yalnızca "ayni ya da nakdi yapılmış olması" ayrımını esas alarak yemek
yardımını prime esas kazanç bakımından farklı sonuçlara tabi tutan 5510 sayılı Kanun
hükmünün, yapılan açıklamalarla birlikte değerlendirilmesinden; yardımın ayni ya da nakdi
olarak tespitinde işçi-işveren ilişkisinin esas alınması gerektiği, bir başka ifadeyle işverenin
yemek yardımını işçiye fiilen “yemek vermek” şeklinde sunması halinde, yemeğin işyeri ve
müştemilatı içinde ya da dışında verilmesi fark etmeksizin yardımın “ayni yardım”
kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, işverenin söz konusu yemek bedelini 3. kişilere
nakden ödemesinin de bu durumu değiştirmeyeceği, zira 3. kişilere yapılan ödemenin işçi
tarafından başka amaçlarla kullanmasının mümkün olmadığı, bu nedenle işçinin işverene
sunduğu
emeğin
karşılığı
olan
ücret
ya
da
sair
yan
ödemeler
kapsamında
değerlendirilemeyeceği, aynı şekilde işverenin yemek yardımını işçiye yalnızca yemek
bedelini ödemede kullanılmak üzere “yemek kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi”
halinde de, işçinin söz konusu ödeme aracını nakit ya da nakit yerine geçecek şekilde başka
amaçlarla kullanmasının mümkün olmaması nedeniyle ayni yardımın söz konusu olacağı,
bununla birlikte işverenin yemek yardımını işçiye “nakit ya da yemek bedeli ödeme dışında
da kullanılabilecek yemek kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi” halinde ayni yardımdan
bahsedilemeyeceği ve bu halde yapılan nakdi ödemenin yalnızca davalı Kurumca tutarları
yıllar itibarıyla belirlenecek kısmının (Kurum Yönetim Kurulunun 17/11/2022 tarih ve
2022/323 sayılı kararıyla günlük brüt asgari ücretin % 23,65’inin) prime esas kazanca tabi
tutulmayacağı, bu tutarı aşan kısmının sigorta primine tabi olduğu sonucuna varıldığı,
Oysa, dava konusu Yönetmelik kuralı ile Genelge maddelerinde, belirlenen yasal
ayrımlar dikkate alınmaksızın; ayni yemek yardımları, salt işyeri veya müştemilatı dışında
verilmesi nedeniyle ayni yardım olarak kabul edilmediği, aynı şekilde işçilere ayni yardım
olarak sunulan yemekler karşılığı 3. kişilere nakden ödeme yapılması nedeniyle ayni yardım
niteliğinin değiştiğinin varsayıldığı, ayrıca Genelge'nin 2.1.5.1 maddesinde; Genelge'de
geçen yemek kartı/çeki/kuponu ibarelerinden "yalnızca yemek bedellerini ödeme aracı
olarak kullanılanların" kastedildiği açıkça belirtilmesine rağmen, sigortalılara, bu şekilde
yapılan ödemelerin de ayni yardım değil nakdi yardım/ödeme olarak kabul edildiği ve söz
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
konusu yardımların hepsinin Kurumca belirlenen tutarı aşan kısmının prime esas kazanca
dahil edildiği,
Daha açık bir şekilde ve maddeler halinde ifade etmek gerekirse;
İşverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatında kendi imkanlarıyla (kendi aldığı
malzemelerle kendi mutfağında yemek yapması suretiyle) yemek vermesi veya işverenin
sigortalıya işyeri veya müştemilatında ve fakat 3. kişiden (yemek firmaları vb.) hizmet alımı
suretiyle yemek vermesi
halinde, söz konusu yemek yardımlarının "ayni yardım"
kapsamında değerlendirileceği ve prime esas kazanca dahil edilmeyeceği, dava konusu
Yönetmelik kuralının da bu yönde olduğu, ayrıca aynı hususlar Genelge'nin 2.1.1
maddesinde düzenlenmiş olup, dava konusu edilmediği, dolayısıyla taraflar arasında bu
konuda ihtilaf bulunmadığı,
İşverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatı dışında, 3. kişilere ait restoran ve
bunun gibi yerlerde yemek vermesi ve söz konusu yemek bedelini 3. kişilere nakden
ödemesi halinde, söz konusu yemek yardımının "ayni yardım" kapsamında değerlendirilmesi
ve prime esas kazanca dahil edilmemesi gerektiği, zira 5510 sayılı Kanun'un 80/1-b
hükmünde, yardımın ayni verilmesinin, prime esas kazançtan muaf tutulması için yeterli
görüldüğü ve yemeğin verileceği yer bakımından mekansal bir ayrıma (işyeri veya
müştemilatı içi ya da dışı ayrımına) gidilmediği, her ne kadar, bu halde işveren tarafından
yemek bedelinin 3. kişilere nakden ödenmesi söz konusu ise de, yardımın ayni olup
olmadığının tespitinde işveren ile 3. kişi arasındaki ilişkinin değil, işveren ile yardımın
yapıldığı işçi arasındaki ilişkinin esas alınmasının zorunlu olduğu, esasen, 3. kişilere yapılan
bu ödeme, işçi tarafından başka amaçlarla kullanılamayacağından, işçinin işverene sunduğu
emeğin karşılığı olan ücret ya da sair yan ödemeler kapsamında değerlendirilemeyeceği,
bu nedenle de prime esas kazanca dahil edilemeyecek bir sosyal yardım niteliğinde
kalacağı,
Dava konusu Yönetmelik kuralı ile Genelge'nin dava konusu 2.1.2 maddesinde,
işverence sigortalılara işyeri ve müştemilatı dışındaki yerlerde verilecek ve bedeli 3. kişilere
ödenecek yemekler için yapılan ödemenin, Kurumca belirlenen tutarı aşan kısmının prime
esas kazanca tabi olacağı düzenlenmek suretiyle, esasen "ayni yardım" kapsamında yer
alan söz konusu yemek yardımının bir kısmının Kanun'a aykırı olarak prime esas kazanca
dahil edildiği görüldüğünden, anılan kapsamdaki ayni yemek yardımlarını, nakdi yardım
olarak niteleyen dava konusu Yönetmelik kuralı ile Genelge'nin dava konusu 2.1.2
maddesinde hukuka uyarlık bulunmadığı,
İşverenin, sigortalıya işyeri veya müştemilatı dışında, 3. kişilere ait restoran ve
bunun gibi yerlerde yemek vermesi ve söz konusu yemek bedelini sigortalıya yemek
kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi halinde, ikili bir ayrıma gitmek gerektiği,
Buna göre, yemek kartı/çeki/kuponunun, yemek bedelinin ödenmesi dışında hiçbir
mecrada ve -nakit ya da nakit yerine geçecek şekilde- başka hiçbir amaçla kullanılamaması
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
halinde, bahse konu yemek yardımının sosyal yardım niteliğini koruması ve işçiye emeği
karşılığı verilen ücret ya da yan ödemeler vasfını taşımaması nedeniyle "ayni yardım"
kapsamında değerlendirilerek yemek kartı/çeki/kuponuna yüklenen tutarın prime esas
kazanca dahil edilmemesi gerekeceği,
Ancak yemek kartı/çeki/kuponunun, yemek bedelinin ödenmesi dışında başka
mecralarda ve yemek bedeli ödeme dışında -nakit ya da nakit yerine geçecek şekildebaşka amaçlarla kullanılması halinde, bahse konu yemek yardımının "nakdi yardım"
kapsamında değerlendirilmesi ve davalı Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek
kısmının, prime esas kazanca tabi tutulmaması, bu tutarı aşan kısmının ise sigorta primine
tâbi olması gerekeceği,
Dava konusu Yönetmelik kuralında, işverenin sigortalıya işyeri veya müştemilatında
yemek vermeyip 3. kişilere ait restoran ve bunun gibi yerlerde yemek vermesi halinde, bu
yemek bedeli için sigortalıya yemek kartı/çeki/kuponu ile yapılan ödemenin nitelik ve
koşulları bakımından herhangi bir ayrıma gidilmediği, böylelikle başka bir mecrada ve yemek
bedeli ödeme dışında başka bir amaçla kullanılmayan yemek kartı/çeki/kuponu aracılığıyla
sigortalıya yapılan yemek yardımının, ayni yardım niteliğini koruduğu göz ardı edilerek nakdi
yardım kapsamına alındığı, dolayısıyla söz konusu yardımın tamamının prime esas
kazançtan istisna tutulması gerekirken yalnızca davalı Kurumca belirlenen tutar kadarlık
kısmının prime esas kazançtan muaf tutulduğu,
2022/22 sayılı Genelge'nin dava konusu 2.1.4 maddesine gelince; Genelge'nin
2.1.5.1 maddesiyle yemek kartı/çeki/kuponuna yüklenen bedellerin sigorta priminden istisna
olması için yalnızca yemek bedeli ödemesi amacıyla kullanılması gerektiği açıkça
düzenlenmiş olmasına, dolayısıyla dava konusu 2.1.4 maddesinde işverence sigortalıya
işyeri veya müştemilatı dışında 3. kişilere ait restoran ve bunun gibi yerlerde verilen
yemeklerin bedellerinin yüklendiği yemek kartı/çeki/kuponunun yalnızca yemek bedeli
ödemede kullanılacağı kabul edilmiş olmasına rağmen, anılan şekilde yapılan yemek bedeli
ödemesinin ayni yardım kapsamında ele alınması gerekirken nakdi yardım olarak
değerlendirildiği ve bu ödemenin davalı Kurumca belirlenen tutarı aşan kısmının prime esas
kazanca dahil edildiğinden, anılan kapsamdaki ayni yemek yardımlarını nakdi yardım olarak
niteleyen dava konusu Yönetmelik kuralı ile Genelge'nin dava konusu 2.1.4 maddesinde de
hukuka uyarlık görülmediği,
Sonuç itibarıyla, Kanun'a aykırı ayrımlara gidilmek suretiyle kurallar getirildiği açık
olan dava konusu düzenlemelerde normlar hiyerarşisine ve hukuka uyarlık bulunmadığı
gerekçesiyle,
dava konusu düzenlemelerin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, yemek kartlarının, para yerine geçebilecek bir değişim aracı veya kredi
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
kartları gibi nakit şeklinde kullanılabilme imkânının bulunmadığı, bu kartlarla, yemek ve
tüketime hazır gıda dışındaki ürünlerin alımının yapılamayacağı, yemek kartlarının, sadece
Dernek üyesi yemek kartı şirketleriyle "üye sözleşmesi" olan ve yemek kartı POS’unun
kurulu olduğu yemek ve gıda işletmelerinde kullanılabildiği; Daire kararında, “… işverenin
yemek yardımını işçiye “nakit ya da yemek bedeli ödeme dışında da kullanılabilecek yemek
kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi” halinde ayni yardımdan bahsedilemeyeceği...”
denilerek, yemek kartının, yemek bedeli ödemesi dışında da kullanılabilecek bir enstrüman
olduğu algısı yaratıldığı ve yemek kartı sahibi çalışanların, yemek kartıyla tüketime hazır
gıda alımının "yemek bedeli ödemesi" kavramına dahil edilip edilmediği hususunun
muallakta bırakıldığı, yemek kartının “yemek ve tüketime hazır gıda alımı” dışında hiçbir
şekilde ve hiçbir mecrada kullanılması mümkün olmadığından, Daire kararına yemek bedeli
kavramının tüketime hazır gıda kavramını da içerdiği hususlarının açıklama ya da gerekçe
olarak eklenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından, 5510 sayılı Kanun'da prime esas kazanca dahil olmayacak
kalemlerin ödeme-gerçekleştirilme şekline/yöntemine ilişkin herhangi bir belirleme ya da
herhangi bir kısıtlama yapılmadığı ve bu hususun Kurumun takdirine bırakıldığı, dolayısıyla
Kanun'da açıkça tadadi olarak sayılmayan ayni yardımların ve yine aynı maddede Kurumca
tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek tutarının ne kadarlık kısmının ya da hangi
şartlarda
sunulacak
yemek
yardımının
prime
esas
kazanca
tabi
tutulmayacağı
düzenlenmesinin yargısal denetiminin, Kuruma tanınan takdir yetkisini sınırlandırdığı; kişisel
bir ihtiyaç olan yemek için yapılan yardımın verilme amacı dışında nakit yerine geçebilen
ödeme aracı olan yemek kartı ile yapılması halinde, Kanun'un 80/1-c maddesi gereği prime
esas kazanca tabi tutulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :
Taraflarca karşılıklı olarak, istemlerin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ REFİKA ALTINOK'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin
reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları
dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Üye Recep Kılıç'ın "yemek kartı sektörünü temsil etmek, yemek kartını tanıtmak ve
bu amaçla her türlü faaliyeti yapmak; toplumun sağlıklı beslenmesi ile ilgili faaliyetlere dahil
olmak ve bu tür faaliyetleri desteklemek ve teşvik etmek; yemek kartı faaliyetlerinin
dayanağını oluşturan her türlü mevzuatın günün
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
ihtiyaçlarına göre şekillenmesini
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
sağlayacak çalışmalar yapmak...vs. amacıyla kurulan davacı Derneğin, dava konusu
düzenlemelerin iptalini istemekte menfaati bulunmadığından dava açma ehliyetinin
olmadığı" yönündeki usule ilişkin oyuna karşılık, davacı Derneğin dava açma ehliyetinin
bulunduğuna oyçokluğu ile karar verilerek işin esasına geçildi.
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT :
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Prime esas
kazançlar" başlıklı 80. maddesinde;
"4 üncü maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıların prime esas
kazançları aşağıdaki şekilde belirlenir.
a)Prime esas kazancın hesabında;
1)Hak edilen ücretlerin,
2)Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan o ay içinde yapılan
ödemelerin ve işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel
emeklilik sistemine ödenen tutarların,
3)İdare veya yargı mercilerince verilen karar gereğince yukarıdaki (1) ve (2)
numaralı alt bentlerde belirtilen kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde
yapılan ödemelerin, brüt toplamının esas alınır.
b)Ayni yardımlar ve ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar
görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki
toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla
belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık
sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin %30’unu
geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarlarının, prime
esas kazanca tabi tutulmaz." kuralı yer almıştır.
Uyuşmazlığa konu Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin, "Kanunun 4 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançları"
başlığını taşıyan 97. maddesinin 7. fıkrasının a) bendinde;
(7) İşveren tarafından;
a) İşyerinde veya müştemilatında yemek verilmemesi şartıyla yemek bedeli adı
altında sigortalılara veya sigortalılar için üçüncü kişilere yapılan her türlü ödemelerin, günlük
asgari ücretin Kurum Yönetim Kurulunca belirlenen oranının fiilen çalışılan gün sayısı ile
çarpılması sonucunda bulunacak tutarı,...prime esas kazançların hesaplanmasında dikkate
alınmaz.” hükmü bulunmaktadır.
2022/22 sayılı Genelge'nin dava konusu edilen 2.1.2 maddesinde, işverenlerce
sigortalılar için iş yeri veya müştemilatı dışında kalan yerlerde
üçüncü kişilere nakden
yapılan yemek ödemelerine; 2.1.4 maddesinde de, sigortalılar için üçüncü kişilere yemek
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
kuponu, yemek kartı, yemek çeki vb. araçlarla fatura karşılığı ödenen yemek bedellerine
ilişkin günlük brüt asgari ücretin %23,65’inin fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması
sonucunda bulunacak tutarın, prime esas kazanca dahil edilmeyeceği kuralı getirilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
5510 sayılı Kanun’un 80. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, iş yeri ve
müştemilatında veya dışında yapılması ayrımı gözetilmeksizin, yemek yardımı sadece "ayni
ya da nakdi yapılmasına” göre prime esas kazanca tabi tutulması açısından farklı sonuçlara
tabi tutulmuştur.
Dava konusu Yönetmelik hükmünde ise Kanun'da yer almayan farklı bir kıstas
getirilerek yemek yardımının, aynî veya nakdî yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın, iş yeri ve
müştemilatı dışında yemek bedeli adı altında sigortalılara veya sigortalılar için üçüncü
kişilere yapılan her türlü ödemenin, Kurum Yönetim Kurulunca belirlenen parasal sınır
içerisinde kalan tutarın prime esas kazançların hesaplanmasında dikkate alınmayacağı, bu
sınır değerin üzerindeki yemek yardımının ise yine aynî veya nakdî yapılıp yapılmadığına
bakılmaksızın prime esas kazanca tabi tutulacağı kuralı getirilmiştir.
Yine 02/12/2022 tarih ve 2022/22 sayılı "Yemek Bedeli" konulu Genelge’nin dava
konusu 2.1.2 ve 2.1.4. maddelerinde de Yönetmelik hükmünden hareketle yemek
yardımının aynî veya nakdî yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın birtakım açıklamalara yer
verilmiştir.
Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin,
kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin
uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla
yönetmelikler
çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir.
Buna göre, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve
kuruluşları, görev alanlarına ilişkin olarak, yönetmelik, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat
gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilmektedirler.
Bu düzenlemeler arasında uyulması gereken "normlar hiyerarşisi" kuramına göre,
hukuk düzeni, farklı kademede yer alan Anayasa, kanun, yönetmelik ve diğer düzenleyici
işlemlerden oluşan birçok normu içermekte ve her norm geçerliliğini bir üst basamakta yer
alan normdan almaktadır. Normlar hiyerarşisine göre kanundan sonra gelen yönetmelik,
genelge, tebliğ, talimat gibi düzenlemelerin
ancak kanunda verilmiş olan hakkın
kullanılmasının açıklanması ile ilgili olacağı, bu metinlerde kanun ile verilmiş olan hakkı
genişletici veya daraltıcı mahiyette hükümlere yer verilemeyeceği hususu, hukukun genel
ilkelerindendir.
Öte yandan, idarelerin, düzenleme yetkisini kullanırken, kendilerine Anayasa ve
yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir yetkisine sahip oldukları açıktır. Ancak, bu takdir
yetkisi, serbestçe kullanılabilecek bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
açısından hukuka uygun olarak temellendirilmelidir. Bu itibarla, idareye yasalarla tanınan
takdir yetkisinin yargısal denetimi, idari yargı organlarınca hukuka uygunluk, kamu yararı ve
hizmet gerekleri ölçütleri esas alınarak yapılmaktadır.
Yemek yardımı; işverenler tarafından, çalışılan gün esas alınarak beslenme
ihtiyacının karşılanması amacıyla çalışanlara aynî veya nakdî olarak yapılan bir sosyal
yardımdır. Beslenme ise; bireyin maddi ve manevi varlığını sürdürebilmesi için yeterli,
dengeli ve sağlıklı besin alması olarak tanımlanabilir. Yemek yardımı, daha geniş anlamıyla
bir beslenme yardımıdır.
Bu itibarla, yemek kartı/çeki/kuponu vasıtasıyla yapılan ve beslenme amacına matuf
olan aynî yemek yardımının yalnızca yemek hizmeti sunan lokanta vb. iş yerlerinde yemek
bedeli ödemesi amacıyla kullanılabileceğinin kabul edilmesi, beslenme kavramının daha
geniş olan kapsamı ile bağdaşmamaktadır. Beslenme ihtiyacının yemek hizmeti sunan iş
yerlerinin yanında aynı zamanda yine beslenmeyi sağlayan besin maddelerinin satın
alınması ve tüketilmesi suretiyle giderilmesi de mümkündür. Burada belirleyici olan ana
unsur aynî yemek yardımının beslenme ihtiyacının giderilmesinde kullanılmasıdır.
Yemek yardımının ifa ediliş şekline göre 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendinde; yemek yardımının aynî olarak yapılması halinde bu yardım tutarının
tamamının prime esas kazanca tabi tutulmayacağı, yemek yardımının nakdî olarak
yapılması halinde ise Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek nakdî yemek yardımı
tutarlarının prime esas kazanca tabi tutulmayacağı, bu tutarı aşan kısmın ise prime esas
kazanca tabi tutulacağı hükme bağlanmıştır.
Sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması için işveren tarafından yapılan ve
çalışanın işverene sunduğu emeğin karşılığı olan ücret ya da sair yan ödemeler kapsamında
yer almayan, sadece mal veya hizmet olarak sağlanan sosyal amaçlı yardımlar aynî yardım
olarak tanımlanmıştır. Aynî yardımın bizzat işveren tarafından değil de, işverenle bağıtlanan
bir sözleşme gereğince üçüncü kişiler tarafından ifa ediliyor olması, bu yardımın aynî yardım
niteliğini kaybettirmez.
Öte yandan, işveren tarafından doğrudan çalışana nakden verilmesi, çalışanın
banka hesabına yatırılması veya herhangi bir kullanım sınırlaması olmaksızın nakit gibi her
yerde kullanılabilen kartlar aracılığıyla sağlanması halinde yapılan nakdî yemek yardımının
(zammının) Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenen tutarının prime esas kazanca tabi
tutulmayacağı, bu tutarı aşan kısmın ise prime esas kazanca tabi tutulacağı tabiidir.
Aynî yemek yardımı ile nakdî yemek yardımı arasındaki en önemli fark, aynî yemek
yardımında bu yardımın fiili yemek şeklinde verilmesi veya yemek ve beslenme amacına
yönelik mal ve hizmet sunan işyerleri aracılığıyla kullanılması, nakdî yemek yardımında ise
bu koşutun aranmamasıdır. Bu belirleyici ayrım nedeni ile yasa koyucu tarafından aynî
yemek yardımının tamamı prime esas kazanca dâhil edilmez iken, nakdî yemek yardımının
Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenen belli bir kısmının prime esas kazanca dâhil
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
edilmemesi yoluna gidilmiştir.
5510 sayılı Kanun’un yukarıda anılan bu hükmünden hareketle uyuşmazlığın
çözümü için yemek kartı aracılığıyla yapılan yemek yardımlarının hukuki nitelemesinin
yapılması, başka bir ifade ile yemek kartı ile yapılan yemek yardımlarının aynî yardım mı,
nakdî yardım mı olduğunun açıklığa kavuşturulması gerekir.
Olayda,
yemek
kartının;
çalışanların
beslenme
ihtiyaçlarının
iş
yeri
ve
müştemilatında karşılanamaması nedeniyle yemek yardımını aynî yardım tanımı ve
kapsamında iş yerinde ve/veya iş yeri dışında kapalı devre bir elektronik mutabakat sistemi
içerisinde organize eden davacı Dernek üyeleri tarafından sunulan, davacı Dernek üyeleri ile
işverenler ve üye iş yerleri arasında imzalanan sözleşmelere dayalı olarak yemek verme
hizmeti sunan lokanta vb. üye iş yerleri ile beslenme amacına yönelik besin maddesi
harcamaları için diğer üye iş yerlerinde de kullanılabilen, bankaların aracılık ettiği ödeme
sistemi ve uygulamaları ile entegre olmayan ve bankacılık sisteminden bağımsız olarak
özerk POS altyapısı ağında işlem görebilen, nakit ve/veya nakit yerine kullanılamayan, iş
günü esas alınarak aylık yemek yardımı yüklemelerinin yapıldığı, faturalı işleyiş ve elektronik
kayıt düzeni içerisinde denetlenebilir niteliği olan özel bir kart olduğu anlaşılmaktadır.
Dolayısıyla, yukarıda vasıfları belirtilen bir yemek kartının, faturalı olarak sunulan bir
hizmet olduğu, yemek kartında bulunan bakiyenin nakit olarak çekilemeyeceği ve nakit gibi
her mecrada (yemek ve besin maddesi satışı yapan üye işyerleri dışındaki işletmelerde)
kullanılamayacağı tartışmasız olduğundan, bu nitelikleri haiz yemek kartı ile yapılan
yardımın aynî yemek yardımı olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
Bütün bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, 5510 sayılı Kanun'un 80.
maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yardımın; aynî olarak verilmesi bu yardımın prime
esas kazançtan muaf tutulması için yeterli görülmesine ve yardımın aynî olarak
gerçekleştirileceği yer bakımından mekânsal bir ayrıma (iş yeri veya müştemilatı içi ya da
dışı ayrımına) gidilmemesine karşın, dava konusu düzenlemelerle Kanun’un bu belirlemesi
dışında ve kanunla verilmiş olan bir hakkı daraltıcı mahiyette hükümler getirilmiş olduğu
görülmektedir.
Sonuç itibarıyla, 5510 sayılı Kanun’un 80. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde
yer alan kanuni düzenleme uyarınca yardım tutarının prime esas kazanca tabi tutulmaması
ya da sınırlı tabi tutulmaması yönünden "ayni ya da nakdi yapılmasına” göre farklılık arz
eden yemek yardımına, Kanun'a aykırı ayrımlara gidilmek suretiyle kurallar getirdiği açık
olan dava konusu düzenlemelerde bu yönüyle normlar hiyerarşisine ve hukuka uyarlık
görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Dava konusu düzenlemelerin iptali yolundaki Danıştay Onuncu Dairesinin temyize
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
konu 08/05/2024 tarih ve E:2023/170, K:2024/1853 sayılı kararının yukarıda belirtilen
gerekçeyle ONANMASINA,
2.Kesin olarak, 06/03/2025 tarihinde, oyçokluğu ile karar verildi.
Başkan
Hasan
GÜZELER
(X)
Üye
Ali
KAZAN
Üye
Bilal
ÇALIŞKAN
Üye
Hasan
ODABAŞI
(X)
Üye
Doç. Dr. Gürsel
ÖZKAN
Üye
Hasan
ÖNAL
Üye
Mürteza
GÜLER
Üye
Ali
ÜRKER
(XX)
Üye
Recep
KILIÇ
(XXX)
Üye
Ömer
CİVRİ
Üye
Sami
KARATEKİN
(X)
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
KARŞI OY
X- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Prime esas
kazançlar" başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; ayni yardımlar ve ölüm,
doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş
sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa
tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile
zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik
sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin %30’unu geçmeyen özel sağlık sigortası
primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarlarının, prime esas kazanca tabi tutulmayacağı
kuralı yer almıştır.
Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin, "Kanunun 4 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançları" başlığını taşıyan 97.
maddesinin 7. fıkrasının (a) bendinde; işveren tarafından; iş yerinde veya müştemilatında
yemek verilmemesi şartıyla yemek bedeli adı altında sigortalılara veya sigortalılar için
üçüncü kişilere yapılan her türlü ödemelerin, günlük asgari ücretin Kurum Yönetim
Kurulunca belirlenen oranının fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması sonucunda bulunacak
tutarının prime esas kazançların hesaplanmasında dikkate alınmayacağı hükmü bulunmakta
olup, bu doğrultuda 2022/22 sayılı Genelge'nin dava konusu edilen 2.1.2 maddesinde,
işverenlerce sigortalılar için iş yeri veya müştemilatı dışında kalan yerlerde üçüncü kişilere
nakden yapılan yemek ödemelerine; 2.1.4 maddesinde de, sigortalılar için üçüncü kişilere
yemek kuponu, yemek kartı, yemek çeki vb. araçlarla fatura karşılığı ödenen yemek
bedellerine ilişkin günlük brüt asgari ücretin %23,65’inin fiilen çalışılan gün sayısı ile
çarpılması sonucunda bulunacak tutarın, prime esas kazanca dahil edilmeyeceği kuralı
getirilmiştir.
5510 sayılı Kanun ile "ayni ya da nakdi yapılmış olması" ayrımını esas alarak
yemek yardımı prime esas kazanç bakımından farklı sonuçlara tabi tutulduğundan, ayni
yardım kavramının neye karşılık geldiğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. "Ayni"
kelimesi sözlük anlamı ile nesnesel, para ile değil maddesel/mal olarak karşılananı ifade
etmekte olup, "ayni yardım" ise Yardım Toplama Esas ve Usulleri Hakkında Yönetmelik'te;
"Nakit ve nakit benzeri dışındaki tüm maddi varlıklarla yapılan yardımlar" olarak
tanımlanmıştır.
Ayni yardım, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması için yapılmakta olup,
çalışanın
ihtiyacını
doğrudan
ve
parasal
olmayan
şekilde
karşılamak
amacıyla
yapılmaktadır. Dolayısıyla, yemek yardımının, ayni yardım olarak yapıldığının kabulü için
doğrudan işveren tarafından, işçiye, işyeri ve müştemilatı içinde fiilen “yemek vermek”
şeklinde sunulması halinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmaktadır.
Buna göre, "ayni ya da nakdi yapılmış olması" ayrımını esas alarak yemek
yardımını prime esas kazanç bakımından farklı sonuçlara tabi tutan 5510 sayılı Kanun
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
hükmünün, ayni yardımın yukarıda belirtilen niteliği de göz önüne alındığında, işverenin söz
konusu yemek bedelini üçüncü kişilere nakden ödemesi veya yemek yardımını işçiye yemek
kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi halinin de, ayni yardım kapsamında kabul edilecek
biçimde genişleterek yorumlanmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, yemek yardımının, doğrudan işveren tarafından, işçiye, iş yeri ve
müştemilatı içinde fiilen “yemek vermek” şeklinde sunulması halinde ayni yardımın söz
konusu olacağı sonucuna varıldığından, işverenin, yemek bedelini üçüncü kişilere nakden
ödemesi veya işçiye yemek kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi halinde ayni yardımdan
bahsedilemeyeceği ve bu halde yapılan nakdi ödemenin yalnızca davalı Kurumca tutarları
yıllar itibarıyla belirlenecek kısmının prime esas kazanca tabi tutulmayacağı, bu tutarı aşan
kısmının sigorta primine tabi olduğu değerlendirilmiş olup, dava konusu Sosyal Sigorta
İşlemleri Yönetmeliği'nin 97. maddesinin 7. fıkrasının (a) bendi ile bu Yönetmelik'e
dayanılarak yayımlanan 2022/22 sayılı Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4. maddelerinde, 5510
sayılı Kanun'a aykırılık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile temyize konu
Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Başkan
Hasan
GÜZELER
Üye
Hasan
ODABAŞI
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
Üye
Sami
KARATEKİN
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
KARŞI OY
XX-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Prime
esas kazançlar" başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; ayni yardımlar ve ölüm,
doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş
sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa
tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları,
işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine
ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin %30’unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve
bireysel emeklilik katkı payları tutarlarının, prime esas kazanca tabi tutulmayacağı kuralı yer
almış, (c) bendinde ise,(b) bendinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın
tüm ödemeler ile ayni yardım yerine geçmek üzere yapılan nakdi ödemelerin prime esas
kazanca tabi tutulacağı düzenlenmiştir.
Kanun'un 80. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, ayni yardım yerine geçmek
üzere yapılan nakdi ödemelerin prime esas kazanca tabi tutulacağı açıkça hüküm altına
alınmış olup, işverenin yemek bedelini üçüncü kişilere nakden ödemesi veya işçiye “yemek
kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi" halinin bu kapsamda bulunduğu ve prime esas
kazanca tabi tutulması gerektiği sonucuna varıldığından, dava konusu Sosyal Sigorta
İşlemleri Yönetmeliği'nin 97. maddesinin 7. fıkrasının (a) bendi ile bu Yönetmeliğe
dayanılarak yayımlanan 2022/22 sayılı Genelge’nin 2.1.2 ve 2.1.4. maddelerinde, hukuka
aykırılık, aksi yönde verilen Daire kararında ise hukuki isabet bulunmadığı sonucuna
varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile temyize konu
Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyorum.
Üye
Ali
ÜRKER
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
KARŞI OY
XXX-Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun'un 4. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi
kapsamında sigortalı olanlara işveren tarafından yapılan ayni ve nakdi yemek yardımlarının,
sigorta primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceği noktasındadır.
5510 sayılı Kanun’un 80. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca, 4. maddenin
1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olan hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren
tarafından çalıştırılanlara işveren tarafından yapılan ayni yardımlar bütünüyle prime esas
kazançtan hariç tutulurken, nakden yapılan yemek yardımlarının yalnızca davalı Kurumca
tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek kısmı (Kurum Yönetim Kurulunun 17/11/2022 tarihli ve
2022/323 sayılı kararıyla günlük brüt asgari ücretin % 23,65’i) sigorta priminden istisna
tutulmuştur.
5510 sayılı Kanun hükmü ile yemek yardımı "ayni ya da nakdi yapılmış olması"
ayrımı esas alınarak, prime esas kazanç bakımından farklı sonuçlara tabi tutulmuştur. Ayni
yardım, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması için yapılmakta olup, çalışanın
ihtiyacını doğrudan ve parasal olmayan şekilde karşılamak amacıyla yapılmaktadır.
Dolayısıyla, yemek yardımının, ayni yardım olarak yapıldığının kabulü için yardımın aynî
olarak gerçekleştirileceği yer bakımından mekânsal bir ayrıma (işyeri veya müştemilatı içi ya
da dışı ayrımına) gidilmeksizin işçiye, fiilen “yemek vermek” şeklinde sunulması halinin
anlaşılması gerektiği sonucuna varılmaktadır.
Bu itibarla, yemek yardımının, işçiye, fiilen “yemek vermek” şeklinde sunulması
halinde ayni yardımın söz konusu olacağı sonucuna varıldığından, işverenin söz konusu
yemek bedelini işçiye “yemek kartı/çeki/kuponu gibi araçlarla ödemesi" durumunun, yemek
kartı/çeki/kuponunun, yemek bedelinin ödenmesi dışında başka mecralarda ve yemek
bedeli ödeme dışında -nakit ya da nakit yerine geçecek şekilde- başka amaçlarla
kullanılmasının mümkün olması nedeniyle, bahse konu yemek yardımının "nakdi yardım"
kapsamında değerlendirilmesi ve davalı Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek
kısmının (Kurum Yönetim Kurulunun 17/11/2022 tarih ve 2022/323 sayılı kararıyla günlük
brüt asgari ücretin % 23,65’inin) prime esas kazanca tabi tutulmaması, bu tutarı aşan
kısmının ise sigorta primine tâbi olması gerekecektir.
Bu durumda, sigortalılar için üçüncü kişilere yemek kuponu, yemek kartı, yemek
çeki vb. araçlarla fatura karşılığı ödenen yemek bedellerine ilişkin günlük
brüt
asgari
ücretin %23,65’inin fiilen çalışılan gün sayısı ile çarpılması sonucunda bulunacak tutarın,
prime esas kazanca dahil edilmeyeceği hususunun düzenlendiği 2022/22 sayılı Genelge'nin
dava konusu edilen 2.1.4 maddesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulü ile temyize
konu Daire kararının 2022/22 sayılı Genelge'nin 2.1.4 maddesinin iptaline yönelik kısmının
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
T.C.
DANIŞTAY
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas
No : 2024/2809
Karar
No : 2025/539
bozulması gerektiği oyuyla, kararın bu kısmına katılmıyorum.
Üye
Recep
KILIÇ
UYAP Bilişim Sistemindeki bu dokümana http://vatandas.uyap.gov.tr adresinden IAwATwe
- RKqTRri - 4zmNGpF - ihWK/c= ile erişebilirsiniz.
