Bahşişin Ücret Niteliği ile Sigorta Primi ve Vergi Kesintisi Boyutunun İncelenmesi

BAHŞİŞİN ÜCRET NİTELİĞİ İLE SİGORTA PRİMİ VE VERGİ KESİNTİSİ BOYUTUNUN İNCELENMESİ

1. BAHŞİŞ KAVRAMI VE HUKUKİ NİTELİĞİ

Bahşiş, işçinin yerine getirdiği hizmetten memnun kalması nedeniyle müşterinin bir zorunluluk olmaksızın ve

arzu ettiği miktarda ödediği paradır.1

Bahşiş ikramiye ve primden farklı olarak işveren tarafından değil, üçüncü bir kişi konumundaki müşteri

tarafından, sunulan hizmetten memnun kalınması nedeniyle işçiye verilen bir miktar paradır.2

Bahşiş, hukuki mahiyeti bakımından bazen ücret eki, bazen de doğrudan doğruya ücret, yani asıl ücret

olabilmektedir. Bu halde, miktarı önceden belli olmayan ücret eki veya asıl ücret olup, miktarının önceden belli

olmaması bu niteliğini etkilemez.3

Yalnızca müşterilerden aldığı bahşişle çalışan işçi söz konusu olduğunda bahşiş ücret eki değil, ücretin kendisi,

asıl ücrettir. Bunun müşteri tarafından verilmiş olması, ücretin niteliğini değiştirmez. 4857 sayılı İş Kanunu’nun

32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ücret ödemesi üçüncü kişiler tarafından da yapılabilir.

Doktrinde büyük bir çoğunluk, işverenin kontrolü altında olmadan doğrudan doğruya işçilere bırakılan

bahşişlerden dolayı işverenin herhangi bir sorumlulugu olmadıgı goruşundedir. Esasen bahşiş kanuni bir hak ve

mükellefiyet değildir.4

2. BAHŞİŞ KONUSUNDA YARGITAY UYGULAMASI

Bahşiş, Yargıtay uygulamasında ücret olarak kabul edilmektedir.

Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına gore, bahşiş kavramı, İş Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca ucretin “uçuncu

kişiler tarafından da odenebilmesine” dayanılarak, ucretin farklı bir odeme şekli olarak kabul edilmiştir.5

Yargıtay uygulamasına göre asgari ücretin altında ücret ödenemeyeceği kuralı, bütün ücret ödeme şekillerinde

geçerlidir. Bahşiş, parça başı, yüzde usulü ya da götürü ücrette dahi tam zamanlı çalışma karşılığı olan aylık ücret,

asgari ücretin altında belirlenemez.6

“Bahşiş, ücret kavramına dahil olan bir tür ücrettir. İşçilik alacakları hesap edilirken, bahşişlerden alınan

günlük ortalama ücretin asgari ücretten aşağı olmamak üzere esas alınması gerekir.7

“Otobüs terminalinde katip olarak çalışan işçiye, işverence ödenen aylık dışında otobüs şoförleri tarafından

her gün verilen bahşişler de aylıkla birlikte genel anlamdaki ücreti oluşturur.”8

Emin Zeytinoğlu, Bahşişin Ücret Olarak Kabul Edilip Edilmeyeceğinin İrdelenmesi, İstanbul Ticaret

Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl 13, Sayı 26, Güz 2014/2, sayfa 57-71

2 H. Mollamahmutoğlu, M. Astarlı, U. Baysal, İş Hukuku, Güncellenmiş 7.Baskı, Lykeıon Yayınları, sayfa 633

3 H. Mollamahmutoğlu, M. Astarlı,U. Baysal,İş Hukuku, Güncellenmiş 7.Baskı,Lykeıon Yayınları, sayfa 634

4 Emin Zeytinoğlu, Bahşişin Ücret Olarak Kabul Edilip Edilmeyeceğinin İrdelenmesi, İstanbul Ticaret

Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl 13, Sayı 26, Güz 2014/2, sayfa 57-71

5 Y.9.HD. T. 26.5.2008, E. 2008/17096, K. 2008/12749

6 Şahin Çil, İş Hukuku Yargıtay İlke Kararları (2019-2021 Yılları), Yetkin Yayınları, sayfa 1000, Y.9.HD.

T.14.09.2020, E.2016/22997, K.2020/7476

7 H. Mollamahmutoğlu, M. Astarlı, U. Baysal, İş Hukuku, Güncellenmiş 7.Baskı, Lykeıon Yayınları, sayfa 634,

,Y.9.HD.T.13.02.1978,E.78/2087,K.78/2194

8 Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işçilik haklarının hesaplanmasında ücret+bahşiş olarak değerlendirme

yapılması gerektiğini açıklayan kararına göre; “Davacı davalılara ait otobüs biletçisi, katip ve kasa

sorumlusu gibi işlerde çalışmaktadır. Niteliği itibariyle işyerinde yüzde usulü ile çalışma söz konusu

değildir. Sadece kendisine işveren tarafından belirli miktardaki aylık ücret ödemesi dışında otobüs sahipleri

tarafından bahşiş verilmektedir. Bu yön davalı tarafından da kabul edilmektedir. Genel anlamda ücret, bir

1

Sayfa 1 / 6

“Sinemada bahşiş karşılığı programcı olarak çalışan işçinin aldığı bahşişlerin aylık toplamı asgari ücretin

altında olduğu takdirde farkın işverence ödenmesi gerekir.9

Yine Yargıtayca, “İş Kanunu’nun 26 ncı (yürürlükteki İş Kanunu’nun 32 nci maddesi) maddesindeki ücret

tanımına dayanılarak hamamda keseci olarak çalışan işçiye verilen kese ücreti ve bahşişlerin asgari ücret

tutarında veya onun üstünde olması halinde, aksine bir anlaşma olmadıkça, artık işçinin işverenden bir ücret

istemesinin söz konusu olamayacağına karar” verilmiştir.10

3. BAHŞİŞLE ÇALIŞILIRKEN FAZLA ÇALIŞMA YAPILMASI

Yargıtay uygulamasına göre, bahşiş ücrettir. Ücretin bahşişle birlikte ödendiği durumda fazla çalışmanın kök

ücrete tekabül eden kısmının/garanti ücretin 1,5 ile bahşiş kısmının ise 0,5 ile çarparak hesaplanması

gerekmektedir.

İşçiye, garanti ücrete ilaveten bahşiş ödenmesinin öngörüldüğü çalışma biçimlerinde fazla çalışma ücretinin

hesaplanmasında, temel ücretin garanti ücret kısmı ile prim kısmının birbirinden ayrılarak; bahşiş üzerinden

hesaplanacak fazla çalışma ücretinde sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla), garanti ücret üzerinden

hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmektedir.

“Davacı işçi garanti ücret ve sürekli bahşiş uygulamasının olduğu işyerinde çalışmaktadır. Bahşiş adı altında

yapılan ödeme ücret mahiyetindedir. Mahkemece, davacının süreklilik arz ettiği anlaşılan bahşiş gelirinin çıplak

ücrete katılmaması hatalıdır. Fazla mesai alacağının hesap yöntemi uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece bahşiş geliri nedeniyle fazla mesai alacağına esas ücret 0,5 katsayısı ile çarpılmış ise de işverence

ödenen ücretin 1,5; ücrete eklenecek bahşiş kısmının ise 0,5 ile çarpılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir. Yazılı

şekilde karar verilmesi hatalıdır.”11

4. BAHŞİŞ İLE YÜZDELERDEN TOPLANAN PARANIN AYIRIMI

Bahşiş ve yüzde usulüne göre ücret, farklı ücret türleridir.

Bahşiş, yüzdelerden farklı olarak işçinin yerine getirdiği hizmetten memnun kalması nedeniyle müşterinin bir

zorunluluk olmaksızın ve istediği miktarda ödediği paradır. Bu paralar kural olarak işçinin kendisi tarafından

alıkonur. Yargıtay tarafından işçi ücretlerinin asgari ücretin altında kalmamak koşuluyla bahşiş olarak

ödenebileceği kabul edilmiştir. 12

kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve nakden ödenen meblağı

kapsar. Olayda otobüs şoförleri tarafından verilen bahşişler sadece fazla mesainin yapıldığı sürede değil,

aslından günlük normal mesai süresinde çalışma halinde yapılan bir ödeme olduğuna göre, işveren

tarafından ödenen para ile otobüs sahipleri tarafından verilen bahşişlerin toplamı İş Kanunundaki ücreti

oluşturur. Böyle olunca işçilik haklarının hesaplanmasında (ücret+bahşiş) toplamının nazara alınması

gerekir.” Y.9.HD. T.26.06.1989, E.1989/3075, K.1989/6034.Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarında görüldüğü

üzere, bahşiş kavramı, Yasada açıkça değinilmemekle beraber İş Kanunu’nun 32. maddesindeki ücret

tanımında yer alan “Üçüncü kişiler tarafından ödenmesine” dayanılarak, ücretin farklı bir ödeme şekli

olarak kabul edilmiştir.

9 YHGK, T.07.07.1971, E.1970/126, K.444, N.Çelik,N.Caniklioğlu,T.Canbolat,E.Özkaraca,İş Hukuku Dersleri,

Yenilenmiş 35.BVası,Beta Yayınları, sayfa 327

10 Y.9.HD. T.29.03.1990, E.1990/709, K.1990/4175, N. Çelik, N. Caniklioğlu, T. Canbolat, E. Özkaraca,İş

Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 35.BVası,Beta Yayınları, sayfa 327

11 Y.9.HD. T.08.10.2020, E.2016/21737, K.2020/11207,

12 Sarper Süzek, İş Hukuku, Yenilenmiş 21.Baskı, Beta Yayınları, sayfa 379

Sayfa 2 / 6

Yuzde usulu ucret, otel, lokanta, eglence yerleri gibi işyerlerinde muşterilerin hesap pusulalarında belirli bir

yuzde olarak eklenen paraların işverence toplanarak işçilerin katkılarına gore belli bir oranda dagıtımı şeklinde

uygulanan ucret sistemine denir.

Yüzde usulüne göre ücret ödemesinde; alınan hizmet karşılığında üçüncü şahısların (müşterilerin) yapmış

oldukları ödemelerden işveren tarafından belirli bir yüzde kesilerek, işyerinde çalışan tüm işçilere ödenmektedir.

Yüzde usulüne göre ücrette, ücreti doğrudan işveren ödemez ya da bir kısmını öder. Otel, lokanta, eğlence yerleri

ve benzeri yerlerle, hemen orada yenilip içilmesi için yiyecek veya içki satılan yerlerde zamana göre ücret veya

çoğunlukla yüzde usulüne göre ücret ödenir.

4857 sayılı İş Kanununun 51 inci maddesi ve bu madde uyarınca çıkartılan Yüzdelerden Toplanan Paraların

İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesi uyarınca, “Otel, lokanta, eğlence yerleri ile içki verilen

ve hemen orada yenilip içilmesi için çeşitli yiyecek satan yerlerde yüzde usulünün uygulandığı müesseselerde

işveren tarafından servis karşılığı veya başka isimlerle müşterilerin hesap pusulalarına "yüzde" eklenerek veya

ayrı şekillerde alınan paralarla, kendi isteği ile müşteri tarafından işverene bırakılan veya işverenin kontrolü

altında bir araya toplanan paraları, işveren, işyerinde çalışan tüm işçilere eksiksiz olarak ödemek zorundadır.”

Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmeliğin 5 inci maddesinde ise yüzdelerin

dağıtılma esasları düzenlenmiştir. Söz konusu düzenlemeye göre; “Yüzdelerin dağıtımında, işyerindeki tüm

servislerden elde edilen yüzdelerin toplamı ile işçilerin fiilen yaptıkları işler esas alınır. İşyerinde çalışan her işçi,

toplanan yüzdelerden, fiilen çalıştığı gün sayısına ve elde ettiği puana göre yararlanır. İşçinin yaptığı işler, puan

cetvelinde birden çok gruba giriyorsa, sadece puanı yüksek olan iş esas alınır. Düğün, çay, balo, ziyafet ve toplantı

gibi ilave işlerden, servis karşılığı yüzde alındığı takdirde, bu işler için geçici olarak alınan işçilerin ücretleri, puan

cetvelinde yer alan, yapılan iş ve görev unvanları dikkate alınarak hesaplanır. Ancak, bu tutar çalışılan süreye

denk gelen asgari ücretin altında olamaz. İlave işler için alınan işçiler, başka işlerde çalıştırılamaz.”

Yüzdelerden toplanan paraların; işyerinde çalışan tüm işçilere ödenmesi zorunluluğudur. İşyerlerinde

toplanan bu paralar yalnızca servis hizmetini yerine getirenlere ait olmayıp, bu işyerinde çalışan tüm işçilere

ödenmesi gerekmektedir.

Yüzde usulünün uygulandığı yerlerde müşteriler, kendilerine yapılan servis için bir miktar para

ödemektedirler. Söz konusu ödemeler, işveren tarafından müşterinin hesap pusulasına bir miktar paranın

eklenmesi yoluyla olmaktadır. Bu nedenle bu ücret şekli, bahşişten farklılık gösterir. Gerçekten, yüzde olarak

ödenen paralar, işverene bırakılıp onun kontrolü altında toplanırken, bahşişte müşterinin memnuniyeti

dolayısıyla işçiye bırakılan bir para söz konusudur. Dolayısıyla bu paralar, işçinin kendisi tarafından alıkonan bir

paradır.

İşveren veya işveren vekili yüzdelerden toplanan paraların eksiksiz olarak işçilere dağıtıldığını belgelemekle

yükümlüdür. Ayrıca işveren her hesap pusulasının genel toplamını gösteren bir belgeyi işçilerin kendi

aralarından seçecekleri bir temsilciye vermek zorundadır. Bu belgelerin şekli ve uygulama usulleri iş akitlerinde

veya toplu iş sözleşmelerinde gösterilir.

İş sözleşmesinin taraflarının işçinin ücretinin yalnızca alacağı bahşişlerden oluşacağını kararlaştırması

mümkündür. Bu durumda işçinin alacağı bahşişlerin toplamının cari asgari ücretin altında kalması halinde

aradaki farkın işveren tarafından ödenmesi ve işçi ücretinin asgari ücret seviyesine getirilmesi gerekmektedir.

Sayfa 3 / 6

Yuzde usulunde, yuzdelerin toplanıp dagıtılmasından işveren sorumlu iken ve çalışanların ucreti bu toplanan

yuzdelere gore belirlenmekteyken, bahşişte işverenin sorumlulugu ve yukumlulugu soz konusu degildir.

Muşteriler tarafından bahşiş adı altında işçilere bırakılan paralar işçilere odeniyor olsa bile, işveren

tarafından, işçiye bunları alıkoyma hakkı tanınmadıgı durumlarda bahşişten soz edilmez. Bunların “yuzde

niteliginde” kabul edilmesi gerekir. Yuzdelerin odenmesi muşteri için bir zorunluluk oluştururken, bahşiş

verilmesi tamamen muşterilerin istegine baglıdır.13

5. BAHŞİŞ ÖDEMELERİNDEN SGK PRİMİ KESİNTİSİ YAPILMASI

İşverenin kontrolünde toplanan bahşiş temel ücretin bir unsurudur ve 5510 sayılı Kanun 80 inci maddesi

kapsamında SGK primine tabidir.

Yargıtaya göre, bahşişlerin işveren tarafından toplanması ve çalışanlara dağıtılması halinde, bahşişin prime

esas kazanç unsuru olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.14

İşyerinde bahşişlerin işçinin kontrolünde olması halinde ise, ücretten değil müşterinin bağışlamasından söz

edilebileceğinden, işverenin herhangi bir sorumlulugu ve yukumlulugu soz konusu olmayacagından, SGK prim

kesintisi yapılmayacaktır. 15

6. BAHŞİŞ ÖDEMELERİNİN VERGİ KESİNTİSİ YAPILMASI

Bahşiş, işçinin verdiği hizmet karşılığında müşterinin memnuniyetine bağlı olarak yaptığı bir ödemedir. Bu

nedenle bahşiş,193 sayılı Gelir vergisi Kanunu’nun 61 inci maddesi kapsamında ücret olarak değerlendirilemez

ve vergi tevkifadına tabi tutulamaz.

Konuyla ilgili olarak, Danıştay 4. Dairesinin, 2005/712 E., 2005/2120 K. sayılı ilamında, “Bahşişin, işyerine

gelen tüketicinin tercihine ve memnuniyetine bağlı olarak hizmeti veren kişiye, belli olmayan miktarda yaptığı

bir ödeme olduğu, Gelir Vergisi Yasası’nın 61 nci maddesinde ücret sayılan ödemeler içinde yer almadığı,

dolayısıyla ücret kapsamı içinde değerlendirilmeyecek olan bahşişin vergi tevkifadı matrahına dahil edilmediği

gerekçesi ile yapılan tarhiyatta isabet görülmemiştir.” şeklinde hüküm kurmuştur.16

Yine Danıştay tarafından, aynı konuyla ilgili bir başka uyuşmazlıkta, “İstanbul 6. Vergi Mahkemesi 24.12.1991

tarih ve 1991/2018 sayılı kararıyla; bir işyerinde çalışan kişiye yapılan ödemelerin ücret sayılabilmesi için işçi

ile işveren arasında yapılan bir akit ile miktarının ve ödeme şeklinin belli edilmiş olması ve ödemenin işveren

tarafından yapılması gerektiği, oysa ihtilaf konusu olayda, bahşişin işveren tarafından değil hizmetten faydalanan

müşteri tarafından verildiği ve işveren tarafından bunun gelir olarak sayılmasının mümkün olmadığının

anlaşıldığı ve yapılan bahşiş ödemelerinin Gelir Vergisi Kanunu’nun 61. maddesi uyarınca ücret ödemesi olarak

kabul edilemeyeceği sonucuna varıldığı gerekçesiyle salınan vergi ve kesilen cezaların kaldırılmasına karar

vermiştir.

Davalı idare, inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatın kanuna ve usule uygun olduğunu ileri sürerek

kararın bozulmasını istemektedir. Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın

dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle

temyiz isteminin reddine karar verildi.” şeklinde hüküm kurulmuştur. 17

13 Emin Zeytinoğlu, Bahşişin Ücret Olarak Kabul Edilip Edilmeyeceğinin İrdelenmesi, İstanbul Ticaret

Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl 13, Sayı 26, Güz 2014/2, sayfa 57-71

14 Yargıtay 10.HD, T.08.03.2016, E. 2016/365, K.2016/2637

15 A.g.m., sayfa 57-71, Dipnot 37

16 Emin Zeytinoğlu, Bahşişin Ücret Olarak Kabul Edilip Edilmeyeceğinin İrdelenmesi, İstanbul Ticaret

Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl 13, Sayı 26, Güz 2014/2, sayfa 57-71, dipnot 37

17 Danıştay 4. Dairesi’nin, E.1992/1280, K. 1994/457 sayılı Kararı

Sayfa 4 / 6

Buna karşın, bahşişlerin ücret matrahına eklenerek vergilendirilmesi gerektiği hususunda Gelir İdaresi

Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından yayınlanan bir özelge bulunmaktadır.”18

7. SONUÇ

Bahşiş, işçinin yerine getirdiği hizmetten memnun kalması nedeniyle müşterinin bir zorunluluk olmaksızın ve

arzu ettiği miktarda ödediği paradır.

Bahşiş ikramiye ve primden farklı olarak işveren tarafından değil, üçüncü bir kişi konumundaki müşteri

tarafından, sunulan hizmetten memnun kalması nedeniyle işçiye verilmektedir.

Bahşiş, hukuki mahiyeti bakımından bazen ücret eki, bazen de doğrudan doğruya ücret, yani asıl ücrettir.

Sadece müşterilerden aldığı bahşişle çalışan işçi söz konusu olduğunda bahşiş asıl ücrettir. Bunun müşteri

tarafından verilmiş olması, ücret niteliğini değiştirmez. 4857 sayılı İşi Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca ücret

ödemesi üçüncü kişiler tarafından da yapılabilir.

Yargıtay uygulamasına göre, bahşiş ücrettir. Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına gore, bahşiş kavramı, İş

Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca ucretin “uçuncu kişiler tarafından da odenebilmesine” dayanılarak, ucretin

farklı bir odeme şekli olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay uygulamasına göre asgari ücretin altında ücret ödenemeyeceği kuralı, bütün ücret ödeme şekillerinde

geçerlidir. Bahşişte de tam zamanlı çalışmanın söz konusu olması halinde de asgari ücretin altında ücret ödemesi

yapılamaz.

İşçiye, garanti ücrete ilaveten bahşiş ödenmesinin öngörüldüğü çalışma biçimlerinde fazla çalışma ücretinin

hesaplanmasında, temel ücretin garanti ücret kısmı ile bahşiş kısmının birbirinden ayrılarak; bahşiş üzerinden

hesaplanacak fazla çalışma ücretinde sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); garanti ücret üzerinden

hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmektedir.

İşverenin kontrolünde toplanan bahşiş temel ücretin bir unsurudur ve 5510 sayılı Kanun 80 inci maddesi

kapsamında SGK primine tabidir.

Yargıtaya göre, bahşişlerin işveren tarafından toplanması ve çalışanlara dağıtılması halinde, bahşişin prime

esas kazanç unsuru olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

İşyerinde bahşişlerin işçinin kontrolünde olması halinde ise, ücretten değil müşterinin bağışlamasından söz

edilebileceğinden, işverenin herhangi bir sorumlulugu ve yukumlulugu soz konusu olmayacagından, SGK prim

kesintisi yapılmayacaktır.

18 “ …. 94 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliği'nin giriş bölümünde yapılan açıklamalarda; büyük otel,

gazino, lokanta ve kulüplerde çalışmakta olup bu müesseselerden hiçbir ücret almadan sadece müşteriden

servis, garson ücreti ve bahşiş gibi namlarla alınan paraların tamamı kendilerine terk edilenlerin diğer ücret

olarak, çalıştıkları müesseselerden her ne nam altında olursa olsun herhangi bir ücret alınması halinde ise

bunların her iki istihkakının toplamı üzerinden tevkif suretiyle vergilendirileceği belirtilmiştir.

Buna göre ; (…)

-Garsonların, yaptıkları hizmetler dolayısıyla doğrudan müşterilerden bahşiş alarak hizmet ifa

etmeleri halinde elde ettikleri gelirin diğer ücret kapsamında değerlendirilmesi,

-Bahşişin servis bedeli olarak fatura bedellerine yansıtılması veya söz konusu eğlence veya

organizasyonu düzenleyenlerce biriken bahşişlerin dağıtılması durumunda, işverenden alınan ücretin bir

parçası olarak değerlendirilmesi ve ücret matrahına eklenerek vergilendirilmesi,” gerekmektedir.” GİB

İstanbul Vergi Dairesi Bşk. 02.08.2013 tarihli Özelge, 62030549-120 [94-2012/1190]-1166 Sayı

Sayfa 5 / 6

Bahşiş, işçinin verdiği hizmet karşılığında müşterinin memnuniyetine bağlı olarak yaptığı bir ödemedir. Bu

nedenle bahşiş,193 sayılı Gelir vergisi Kanunu’nun 61 inci maddesi kapsamında ücret olarak değerlendirilemez

ve vergi tevkifadına tabi tutulamaz. Konuyla ilgili Danıştay uygulaması da bu yöndedir.

BARIŞ ERDEM DANIŞMANLIK İŞ HUKUKU EKİBİ

Sayfa 6 / 6