Yan Haklar, Prim ve Bonus Sistemlerinde Eşit İşlem Borcu (Yargıtay Kararları ve 2025 Uygulamaları)
- Tarih
- HazırlayanBARIŞ ERDEM DANIŞMANLIK İŞ HUKUKU EKİBİ
Ekli belgeler
PDF Makale (PDF)PDF · Arşiv belgesi Aç ↗Ekli belgenin metni: Makale (PDF)
YAN HAKLAR, PRİM VE BONUS SİSTEMLERİNDE EŞİT İŞLEM BORCU (YARGITAY KARARLARI VE
2025 UYGULAMALARI)
1. GİRİŞ
İş ilişkisinin temel ilkelerinden biri olan eşit işlem borcu, işverenin benzer durumda bulunan çalışanlar
arasında haklı ve objektif nedenler olmadıkça farklı uygulamalara başvurmamasını ifade eder. Bu ilke,
yalnızca ücret veya çalışma süreleri açısından değil; aynı zamanda prim, bonus, yemek, servis, özel sağlık
sigortası gibi yan haklar bakımından da geçerlidir. Eşit işlem borcunun kapsamı, 4857 sayılı İş
Kanunu’nun 5 inci maddesinde açık biçimde düzenlenmiş olup, işverenin keyfi farklılaştırmalarına karşı
işçiye koruma sağlamaktadır.1
2025 yılında güncellenen işyeri performans sistemleri ve dijital ücret politikaları, işverenin ödül, prim
ve yan hak sistemlerinde algoritmik değerlendirmelere yönelmesine neden olmuştur. Bu durum, eşit
işlem borcunun dijital çağdaki sınırlarını yeniden tartışmaya açmaktadır.
2. HUKUKİ ÇERÇEVE
Eşit işlem borcu, yalnızca ulusal mevzuatta değil, uluslararası normlarda da karşılığını bulur.
Anayasa’nın 10 uncu maddesinde yer alan “kanun önünde eşitlik” ilkesi ile ILO’nun 111 sayılı “Ayrımcılık
(İstihdam ve Meslek)” Sözleşmesi, bu ilkenin temelini oluşturur. 2
4857 sayılı İş Kanunu’nun 5 inci maddesine göre, “iş ilişkisinde dil, ırk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi
inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplere dayalı ayrım yapılamaz.” Ancak hüküm, bu sayılanlarla sınırlı
değildir; benzer durumda bulunan işçilere eşit davranılmaması da bu kapsamda değerlendirilir.
Eşit işlem borcu mutlak bir eşitliği değil, nispi eşitliği ifade eder. Yani işveren, objektif nedenlere
dayanarak farklılaştırma yapabilir; performans, kıdem, sorumluluk düzeyi, unvan veya işin niteliği gibi
unsurlar bu farklılaştırmayı meşru kılabilir.3
3. PRİM, BONUS VE YAN HAK KAVRAMLARI
Prim, işçinin bireysel veya takım performansına bağlı olarak belirli dönemlerde yapılan ek ödemedir.
Bonus ise daha çok işletme hedeflerinin gerçekleştirilmesine bağlı, yönetim kararıyla verilen bir ödül
niteliğindedir. Yan haklar ise parasal karşılığı bulunmayan ancak iş ilişkisinde ekonomik değer yaratan
unsurlardır (örneğin özel sağlık sigortası, servis, yemek, ikramiye, hisse opsiyonu vb.)4
Yargıtay, uzun süredir prim ve bonus ödemelerini “ücretin eki” olarak kabul etmekte ve bunların keyfi
biçimde verilmesini eşit işlem borcuna aykırı saymaktadır. Dolayısıyla işverenin “takdir yetkisi” sınırsız
değildir; her farklılaştırmanın makul, objektif ve belgelenebilir nedenlere dayanması gerekir.
1 4857 sayılı İş Kanunu, m.5.
2 ILO 111 Sayılı Ayrımcılık (İstihdam ve Meslek) Sözleşmesi.
3 Anayasa m.10.
4 Süzek, Sarper. İş Hukuku, Beta Yayınları, 2024.
Sayfa 1 / 3
4. EŞİT İŞLEM BORCUNUN UYGULAMA ALANI
Eşit işlem borcu, yalnızca mevcut işçiler arasında değil, iş sözleşmesi sona ermiş çalışanlarla devam
edenler arasında da uygulanabilir. İşverenin prim, ikramiye veya yan hak ödemelerini yaparken “aynı
nitelikteki” işçilere farklı uygulama yapması, objektif bir gerekçe bulunmadığı sürece ayrımcılık teşkil
eder.5
Örneğin aynı departmanda, aynı unvanda çalışan iki personele farklı bonus oranı verilmesi; sadece
birinin iş sözleşmesinin belirli süreli olması, diğerinin belirsiz süreli çalışması gibi nedenlerle haklı
gösterilemez. Bu tür uygulamalar Yargıtay tarafından eşit işlem borcunun ihlali olarak
değerlendirilmektedir.
5. YARGITAY KARARLARI IŞIĞINDA DEĞERLENDİRME
Yargıtay 9 uncu Hukuk Dairesi’nin 19.03.2024 tarihli kararında (E. 2023/15437, K. 2024/6500) aynı
görev tanımına sahip iki çalışan arasında farklı prim oranı belirlenmesini, “eşit davranma ilkesine
aykırılık” olarak nitelendirmiştir.6 Kararda, işverenin performans gerekçesine dayanmasına rağmen, bu
performansın objektif olarak ölçülmediği ve yazılı kriterlere bağlanmadığı gerekçesiyle savunmanın
kabul edilmediği belirtilmiştir.
Benzer biçimde, Yargıtay 22. HD’nin (2022/10943 E., 2023/5287 K.) sayılı kararında, yalnızca
yöneticiye yönelik “şirket kâr payı bonusu” uygulamasının, diğer yöneticiler bakımından ayrımcılık
oluşturduğu sonucuna varılmıştır.
Bu içtihatlar, işverenin ödül ve teşvik sistemlerinde şeffaflık ve belgelendirme yükümlülüğünün
önemini ortaya koymaktadır.
6. AKADEMİK GÖRÜŞLER
Öğretide de eşit işlem borcu, işverenin yönetim hakkını sınırlandıran bir ilke olarak kabul
edilmektedir. Süzek’e göre, işverenin takdir yetkisi ancak “objektif ölçütlerle desteklenmişse” geçerlidir.7
Mollamahmutoğlu–Astarlı–Baysal’a göre, işverenin çalışanlar arasında farklılık yaratabilmesi için
performans kriterlerini önceden belirlemesi ve yazılı olarak bildirmesi gerekir.8 Narmanlıoğlu ise eşit
işlem borcunun ihlalinin işçinin kişilik hakkını da zedeleyebileceğini, bu nedenle manevi tazminat
talebine de yol açabileceğini belirtmektedir.
7. SONUÇ
Eşit işlem borcu, çağdaş iş hukukunun temel ilkelerinden biridir. 2025 yılında dijital performans
değerlendirme sistemleri ve uzaktan çalışma modelleriyle birlikte bu borcun uygulanması daha da önem
kazanmıştır. İşverenler, prim, bonus ve yan hak uygulamalarını yazılı, ölçülebilir ve objektif kriterlere
dayandırmadıkları takdirde ayrımcılık iddialarıyla karşılaşma riski altındadır.
5 Mollamahmutoğlu, Hamdi / Astarlı, Muhittin / Baysal, Ulaş. İş Hukuku Ders Kitabı, 2023.
6 Yargıtay 9. HD, 19.03.2024, E. 2023/15437, K. 2024/6500.
7 Süzek, Sarper. İşverenin Eşit Davranma Borcu Üzerine Bir İnceleme, Legal İş Hukuku Dergisi, 2022.
8 Narmanlıoğlu, Ünal. Bireysel İş Hukuku, 2024, s. 432.
Sayfa 2 / 3
Yargıtay’ın son kararları, işverenin ödül ve teşvik politikalarında şeffaflık, yazılılık ve ölçülebilirlik
ilkelerini esas aldığını göstermektedir. Bu nedenle işverenlerin performans değerlendirme sistemlerini
gözden geçirmesi ve iç denetim mekanizmaları kurması hukuki güvenlik bakımından zorunlu hale
gelmiştir.
BARIŞ ERDEM DANIŞMANLIK İŞ HUKUKU EKİBİ
Sayfa 3 / 3